Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Bełchatowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IIK905/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. O.

I.W dniu 7 lipca 2021 r. około godziny 15.00 na ulicy (...) w Z., województwo (...), oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w tern sposób, iż kierując samochodem osobowym marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...) nienależycie obserwował jezdnię i najechał na przechodzącą przez przejście dla pieszych A. C., która na skutek owego zdarzenia drogowego doznała obrażeń klatki piersiowej i miednicy, które doprowadziły do zgonu pokrzywdzonej w dniu 8 lipca 2021 r. w następstwie wstrząsu urazowego oraz narastającej niewydolności krążeniowo – oddechowej.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

M. O.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W dniu 7 lipca 2021 r. około godziny 15.00 na ulicy (...) w Z. oskarżony nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, iż kierując samochodem osobowym marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...) nienależycie obserwował jezdnię i najechał na przechodzącą przez przejście dla pieszych A. C., która na skutek owego zdarzenia drogowego doznała obrażeń klatki piersiowej i miednicy, które doprowadziły do zgonu pokrzywdzonej w dniu 8 lipca 2021 r. w następstwie wstrząsu urazowego oraz narastającej niewydolności krążeniowo – oddechowej. Wobec tego, iż następstwem przedmiotowego wypadku była śmierć innej osoby czyn sprawcy zakwalifikowany został jako wyczerpujący dyspozycję art. 177 § 2 kk.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. O.

1

I

Na korzyść oskarżonego poczytano jego dotychczasową niekaralność sądową za popełnienie przestępstw, jak również przyznanie się przezeń do dokonania zarzucanego czynu.

W największym stopniu niekorzystnie o M. O. świadczyło to, że na skutek jego przestępnego zachowania śmierć poniosła kobieta, jak również okoliczność, że do wypadku drogowego doszło na przejściu dla pieszych.

W ocenie Sądu postawa sprawcy świadczy o lekceważeniu przezeń zasad ruchu drogowego. Tego rodzaju postępowanie musi spotkać się zatem z jednoznaczną i zdecydowaną reakcją wymiaru sprawiedliwości.

Całość okoliczności podmiotowo-przedmiotowych czynu pozwala na przyjęcie, iż stopień jego społecznej szkodliwości jest znaczny. Sąd ma w tej mierze przede wszystkim na uwadze tragiczne skutki przestępnego zachowania M. O., spowodowane na skutek nieumyślnego naruszenia przezeń zasad bezpieczeństwa obowiązujących w ruchu drogowym. Rozmiar szkody wyrządzonej jego zachowaniem wedle kryteriów obiektywnych był ogromny (śmierć człowieka).

Przy uwzględnieniu wskazanych faktów Sąd doszedł do przekonania, że właściwą reakcją prawno-karną na czyn, jakiego dopuścił się sprawca, będzie kara pozbawienia wolności w wymiarze jednego roku. W ocenie Sądu tego rodzaju kara w określonym w wyroku wymiarze spełni swe zadania w zakresie oddziaływania zapobiegawczego i wychowawczego względem oskarżonego oraz uczyni zadość potrzebom w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

M. O.

2

I

U podstaw decyzji w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 kk legło przekonanie, że mimo jej niewykonania zarówno cele postępowania, jak i samej kary, zostaną osiągnięte, a oskarżony będzie przestrzegał prawa i nie popełni w przyszłości przestępstwa. Wskazują na to bowiem jego właściwości i warunki osobiste, w szczególności prowadzenie ustabilizowanego trybu życia oraz dotychczasowa niekaralność. Okazana przez sprawcę skrucha (k. 69) pozwala na przyjęcie, iż zrozumiał on naganność swego postępowania i z przedmiotowego zdarzenia będzie w stanie wyprowadzić właściwe wnioski na przyszłość. By jednak potwierdzić trafność zajętego przez Sąd stanowiska poddano M. O. 2-letniemu okresowi próby, który winien być skuteczną ochroną przed jego powrotem na drogę przestępstwa. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na fakt, iż skutek wypadku drogowego w postaci śmierci człowieka sam przez się nie eliminuje możliwości zastosowania wobec sprawcy wypadku warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej wobec niego kary pozbawienia wolności (wyrok Sądu Najwyższego z 24.04.1982 r., V KRN 104/82, OSNPG 1982, Nr 8, poz. 109).

M. O.

3

I

Biorąc pod uwagę z jednej strony - stopień naruszenia (nieumyślnego) przez M. O. zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, zaś z drugiej – tragiczne skutki popełnionego przez niego błędu w postaci spowodowania śmierci jednej osoby, Sąd doszedł do wniosku, iż celowym jest prewencyjne wyeliminowanie oskarżonego z ruchu drogowego na okres dwóch lat, na co zezwalał art. 42 § 1 kk. Określając okres orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na poziomie zbliżonym do minimalnego wzięto także pod uwagę okoliczność, iż wyraził na to zgodę oskarżyciel posiłkowy. Orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w określonej w wyroku wysokości i postaci nie powinno stanowić, w ocenie Sądu, nadmiernej uciążliwości dla niego. Sąd nie znalazł w szczególności żadnych okoliczności, które mogłyby przemawiać za jakąkolwiek możliwością ograniczenia przedmiotowego zakazu lub nie orzekania go w ogóle. Środek ów ma bowiem uzmysłowić M. O. naganność podjętego przezeń działania, zapobiegając jednocześnie temu, by w przyszłości tego rodzaju zachowanie z jego strony nie powtórzyło się.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. O.

4

I

W oparciu o art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 7 lipca 2021 roku (k. 1).

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5, 6

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych zapadło na podstawie art. 627 kpk oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 152 ze zm.).

Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z wyboru określono w oparciu o § 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz.1800 ze zm.).

7.  Podpis