Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Bełchatowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 865/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

L. S.

Występek z art. 286 § 1 KK w zw. z art. 64 § 1 KK polegający na tym, że w czasie od 1 kwietnia 2024 roku do 31 maja 2024 roku w miejscowości K. na ulicy (...), woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem M. B., wprowadzając w błąd pokrzywdzonego co do faktycznego zamiaru wywiązania się z zleceń na transport i uzyskując z tego tytułu na swoje konto bakowe o numerze (...) kwotę na paliwo w łącznej wysokości 17 220 złotych oraz kwoty 5 000 złotych przekazanych do rąk własnych, na łączną sumę strat 22 220 złotych, czym działał na szkodę ww, przy czym czynu tego dokonał przed upływem 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślone przestępstwo podobne.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Od 2021 roku oskarżony L. S. pozostawał w nieformalnym związku z K. B.. Wspólnie z partnerką zamieszkał w jej rodzinnym domu w K.. Poznał wówczas jej rodzinę w tym brata M. B.. L. S. mówił, iż pracuje w transporcie międzynarodowym, otrzymuje zlecenia na przewóz i realizuje je w całej Europie. Użytkował wówczas pojazd dostawczy typu bus. M. B. zdecydował się prowadzić z nim wspólnie działalność w tym zakresie. Jednakże pod koniec stycznia 2022 roku oskarżony został zatrzymany przez Policję i osadzony w zakładzie karnym celem odbycia kary pozbawienia wolności za oszustwo. Wspólna działalność gospodarcza została zawieszona.

zeznania świadka M. B.

96 – 98, 164 v. - 165

zeznania świadka K. Z.

74 – 75, 176 v. – 177

częściowo wyjaśnienia oskarżonego L. S.

128 – 129, 147 – 149, 163 v. – 164, 177, 201 v. - 202

W marcu 2024 roku L. S. skończył odbywanie kary pozbawienia wolności. Pojawił się wówczas w K.. Zaproponował ponownie M. B. wspólną działalność gospodarczą polegającą na przewozie i dostawach towarów. Mówił, że on otrzymuje zlecenia na przewóz, realizuje je po całej Europie i będą z tego duże pieniądze. M. B. – jako prowadzący już zarejestrowaną działalność gospodarczą – miał firmować przedsięwzięcie, zaś oskarżony miał zostać kierowcą oraz zajmować się frachtem i rzeczywistym przewozem towarów na zachodzie Europy.

M. B. zgodził się na taką działalność, w związku z czym L. S. wypożyczył samochód dostawczy typu (...) i w kwietniu oraz maju wyjechał za granicę, gdzie miał zajmować się poszukiwaniem zleceń i przewozem towarów. Kontaktował się z M. B. telefonicznie, a podczas rozmów mówił, że realizuje zlecenia na terenie Francji, Niemiec, Szwajcarii i innych krajów. Zapewniał pokrzywdzonego, iż ma po 3 zlecenia dziennie, każde o wartości 450 Euro. Oskarżony przez cały czas był w rozjazdach. Prosił o przelanie pieniędzy na zakup paliwa. M. B. przesyłał mu pieniądze, na konto oskarżonego w systemie (...). Łącznie na konto oskarżonego wykonano 13 przelewów na kwotę 17.220 złotych. Nadto pokrzywdzony przekazał oskarżonemu 5000 złotych gotówką, którą dał L. S. do ręki. W sumie przekazał oskarżonemu kwotę 22.220 złotych w okresie około 2 miesięcy.

zeznania świadka M. B.

96 – 98, 164 v. - 165

zeznania świadka K. Z.

74 – 75, 176 v. – 177

zeznania świadka J. B.

112 – 113, 165 v. – 166

zeznania świadka W. B.

177 v. – 178

zeznania świadka W. R.

201 v.

wydruki korespondencji sms z oskarżonym

6 – 12, 33 – 62

potwierdzenia wykonania przelewów

13 – 32, 99 - 111

częściowo wyjaśnienia oskarżonego L. S.

128 – 129, 147 – 149, 163 v. – 164, 177, 201 v. - 202

Gdy L. S. poinformował M. B., że wrócił do Polski, ten zaczął domagać się pieniędzy za rzekomo zrealizowane usługi. Oskarżony zaczął zwlekać mówiąc, iż wpierw musi odpocząć. Pokrzywdzony nie otrzymał żadnych pieniędzy z rzekomo zrealizowanych zleceń. Zorientował się wówczas, że został oszukany przez L. S.. Próbował wielokrotnie skontaktować się z oskarżonym, ale próby te okazały się bezskuteczne. L. S. zablokował pokrzywdzonego w swoim telefonie. W związku z tym M. B. zdecydował się zawiadomić organy ścigania.

zeznania świadka M. B.

96 – 98, 164 v. - 165

wydruki korespondencji sms z oskarżonym

45 - 62

częściowo wyjaśnienia oskarżonego L. S.

128 – 129, 147 – 149, 163 v. – 164, 177, 201 v. - 202

W okresie objętym zarzutem oskarżony korzystał z rachunku bankowego na koncie (...) o numerze (...). Wszelkich płatności z tego rachunku, w tym płatności za paliwo podczas wyjazdów zagranicznych miał dokonywać przy pomocy kart płatniczych.

wyjaśnienia L. S.

201 v. – 202

Konto o numerze (...) w systemie (...) zostało aktywowanego przez oskarżonego w dniu 26 marca 2024 roku. W okresie od 01 marca do 30 czerwca nie odnotowano na nim żadnych transakcji wychodzących.

pismo firmy (...)

212- 215

W okresie objętym zarzutem L. S. korzystał z telefonu o numerze (...) zarejestrowanym w sieci (...).

wyjaśnienia L. S.

201 v. - 202

W okresie od 07 maja 2024 roku do 30 czerwca 2024 roku telefon oskarżonego ani razu nie logował się poza granicami Polski i nie zostało z niego wykonane żadne połączenie spoza granic kraju.

pismo (...) z zestawieniem połączeń i logowań telefonu

216 - 226

Oskarżony z dniem 03 czerwca 2024 roku rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego towarów.

zaświadczenie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

197

L. S. był w przeszłości ponad 40 razy karany sądownie za czyny przeciwko mieniu. Między innymi wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 19 lipca 2022 roku w sprawie VI K 70/22 orzeczono wobec niego karę łączną 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten obejmował skazania:

- wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia w sprawie V K 526/17 za czyn z art. 242 § 3 KK na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

- wyrokiem Sądu Rejonowego w Pszczynie w sprawie II K 976/18 za czyny z art. 286 § 1 KK na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności,

- wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy w sprawie VI K 667/12 za czyn z art. 286 § 1 KK na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności,

- wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku w sprawie II K 340/21 za czyn z art. 286 § 1 KK na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Orzeczoną karę łączną skazany odbył w całości w okresie od 30 czerwca 2022 roku do 25 marca 2024 roku.

dane o karalności

77 – 95

Przesłuchany na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czyni. Wyjaśnił, że do dnia przesłuchania nie otrzymał od M. B. żadnej faktury, aby mógł zapłacić mu pieniądze. Pokrzywdzony to jego niedoszły szwagier. Oskarżony przez 3 lata pozostawał w związku z jego siostrą. Z uwagi na to podjęli decyzję o współpracy w ramach transportu międzynarodowego. M. B. prowadził swoją działalność gospodarczą, a oskarżony swoją. W kwietniu 2024 roku poniósł koszty związane z wynajmem busa. Koszty za wynajem poniosła firma pokrzywdzonego, a on miał je odpracować jazdą. M. B. miał szukać zleceń, ale nie robił nic, bo pracował w zakładzie pracy i podchodził do tych zadań lekceważąco. Po miesiącu działalności wynajęte auto stało w miejscu, co spowodowało, że oskarżony poniósł straty. M. B. namówił go, żeby spróbować jeszcze raz, że koszty się zwrócą. Oskarżony wyciągnął pieniądze na wynajem auta, a następnie udał się nim w trasę. Dogadał się z pokrzywdzonym, iż on ponosi koszty wynajmu auta, a M. B. koszty jego utrzymania w trasie w postaci paliwa. Zyskami z trasy mieli podzielić się po połowie. Pokrzywdzony w niczym oskarżonemu nie pomagał, wszystkim musiał zajmować się sam. Po miesiącu w trasie L. S. zjechał do domu. Doszło wtedy do sprzeczki z pokrzywdzonym, gdyż oskarżony pojechał do kobiety, a nie do niego. M. B. nakazał oskarżonemu, aby ten przyjechał do niego i rozliczył się z pieniędzy. Oskarżony nie miał rozliczonej trasy, nie miał też z niej zarobku, ale pokrzywdzony uparł się, iż chce z powrotem swoje pieniądze. L. S. czekał na pieniądze od firmy, dla której wykonywał transport oraz że pokrzywdzony wystawi mu fakturę . Koszty związane z wykonaniem usługi poniósł nie tylko M. B., ale również oskarżony. Pokrzywdzony domagał się zwrotu wszystkich zainwestowanych pieniędzy. Straszył oskarżonego swoim ojcem, który był emerytowanym policjantem i może go załatwić. Później zadzwonili do niego policjanci z B., że zostało złożone zawiadomienie w tej sprawie. Policjanci stwierdzili, że nic z zawiadomienia nie będzie, gdyż nie doszło do przestępstwa. Oskarżony kontaktował się z M. B., chciał się z nim dogadać dobrowolnie, ale on się rozłączył i do dnia przesłuchania oskarżony nie otrzymał od niego faktury, w której by się rozliczył.

Na etapie postępowania sądowego oskarżony również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśniając powtórzył okoliczności wskazane na etapie postępowania przygotowawczego. Wskazał, iż w dniu 23 marca 2024 roku opuścił zakład karny. Po tygodniu od opuszczeniu więzienia wynajął jednego busa. Przyjechał nim do K., a ponieważ nie można była załatwić żadnego kierowcy, to sam wsiadł za kierownicę i pojechał w trasę. Jeździł po terenie całej Unii Europejskiej. On miał zajmować się spedycją, a M. B. fakturami i przyjmowaniem zleceń. Oskarżony poniósł koszty związane z wynajmem busa, zaś M. B. miał wyłożyć pieniądze na paliwo. L. S. był w trasie do 25 maja 2024 roku. Pokrzywdzony wysyłał mu pieniądze, a on realizował zlecenia. Gdy wracał do Polski poinformował pokrzywdzonego, że zrobi sobie wolne i po kilku dniach w poniedziałek przyjedzie do K.. M. B. oświadczył, iż chce w niedzielę zwrot pieniędzy, na co oskarżony oświadczył mu, iż jest to nierealne. Po tym zaczął otrzymywać od pokrzywdzonego wulgarne smsy z wyzwiskami. Gdy oskarżony był w trasie, to M. B. pozostawał z nim przez cały czas w kontakcie. Wiedział, gdzie jest i gdzie wykonuje usługi. Warunkiem otrzymania pieniędzy było wystawienie faktury, a do chwili obecnej M. B. nie wystawił żadnej faktury. Oświadczył oskarżonemu, iż kończy z nim współpracę, a ten stwierdził, że też poniósł koszty i że powinni usiąść i wspólnie się dogadać. Oskarżony szanował rodzinę pokrzywdzonego i dużo jej pomógł. Chciał załatwić z nim sprawę uczciwie. Nadto oskarżony wyjaśnił, iż w okresie, gdy wykonywał jazdy za granicą korzystał z kart płatniczych przypisanych do konta (...) o numerze (...). Wszystkie płatności za paliwo odbywały się przy pomocy karty i są potwierdzone na tym koncie. W okresie tym korzystał z telefonu o numerze (...) w sieci (...) i z niego kontaktował się z pokrzywdzonym.

wyjaśnienia oskarżonego L. S.

128 – 129, 147 – 149, 163 v. – 164, 177, 201 v. - 202

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

L. S.

występek z art. 286 § 1 KK w zw. z art. 64 § 1 KK

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Zapewnienia oskarżonego, iż w okresie objętym zarzutem znajdował się na terenie Unii Europejskiej, gdzie realizował zlecenia przewozu towarów, za które osiągał dochód.

wyjaśnienia oskarżonego L. S.

128 – 129, 147 – 149, 163 v. – 164, 177, 201 v. - 202

Wskazanie oskarżonego, iż nie mógł rozliczyć się z M. B., albowiem ten nie chciał mu wystawić faktury za wykonane usługi, mimo że zarówno oskarżony, jak i pokrzywdzony prowadzili działalność gospodarczą, zaś wystawienie faktury było niezbędne do właściwego rozliczenia.

wyjaśnienia oskarżonego L. S.

128 – 129, 147 – 149, 163 v. – 164, 177, 201 v. - 202

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

potwierdzenia wykonania przelewów

Dokumenty nie kwestionowane w toku postępowania, potwierdzające fakt dokonania przez pokrzywdzonego M. B. przelewów środków finansowych na rzecz oskarżonego.

wydruki korespondencji sms z oskarżonym

Niekwestionowane w toku postępowania zarówno przez pokrzywdzonego, jak i przez oskarżonego.

zaświadczenie z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej

Dokument urzędowy, niekwestionowany w toku postępowania, z którego jednoznacznie wynika, iż L. S. rozpoczął działalność gospodarczą dopiero po okresie objętym zarzutem, to jest w dniu 03 czerwca 2024 roku.

pismo (...) z zestawieniem połączeń i logowań telefonu

Dokument niekwestionowany w toku postępowania. Co prawda dotyczy okresu od 07 maja 2024 roku (okres wcześniejszy z uwagi na przepisy regulujące archiwizację danych telekomunikacyjnych jest bowiem niedostępny), jednakże w sposób niekwestionowany wynika z niego, iż w okresie maja 2024 roku telefon oskarżonego ani razu nie logował się poza granicami Polski i nie wykonano z niego żadnego połączenia inicjowanego poza granicami Polski.

pismo firmy (...)

Dokument niekwestionowany w toku postępowania. Wynika z niego w sposób jednoznaczny, iż w okresie od 01 marca do 30 czerwca 2024 roku nie dokonywano na tym koncie żadnych transakcji wychodzących. Sąd oczywiście zauważa, iż w piśmie znajduje się zapis wskazujący na rok 2023, jednakże kładzie to na karb omyłki sporządzającego pismo. Po pierwsze bowiem zapytanie Sądu było bowiem jednoznaczne i dotyczyło okresu od 01 marca do 30 czerwca 2024 roku. A po wtóre i to jest w ocenie Sądu okoliczność jednoznacznie wskazująca na omyłkę, to fakt konto w systemie (...) zostało aktywowane przez oskarżonego w dniu 23 marca 2024 roku. Odpowiedź firmy (...) nie mogła zatem dotyczyć roku 2023, bowiem w tej dacie konto oskarżonego formalnie nie istniało.

dane o karalności

Dokument urzędowy, sporządzony prze organ do tego uprawniony. Niekwestionowany w toku postępowania.

zeznania świadka M. B.

Zeznania pokrzywdzonego Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Są one spójne, logiczne i konsekwentne w toku postępowania. Korespondują również z zeznaniami świadków K. Z., J. B., W. B. i W. R., a przede wszystkim z rzeczowym materiałem dowodowym w sprawie jakim są wydruki kontaktów sms-owych z oskarżonym oraz wydruki potwierdzeń dokonania przelewów. Z zeznań pokrzywdzonego wynika jednoznacznie, iż przez pewien okres czasu był zwodzony przez oskarżonego, jeżeli chodzi o dokonanie rozliczeń za rzekomo zrealizowane zlecenia przewozu, a ostatecznie L. S. zerwał z nim kontakt i nie odpowiadał na telefony oraz sms-y.

zeznania świadka J. B.

Zeznania świadka Sąd uznał za wiarygodne, aczkolwiek mają one charakter w zasadzie drugorzędny. Świadek bowiem poza ogólną wiedzą o współpracy swojego syna z oskarżonym nie był zorientowany w szczegółach tej współpracy. Niemniej jednak w tym zakresie zeznania te korespondują z treścią zeznań M. B. i jego partnerki K. Z.. Potwierdził natomiast fakt, iż oskarżony rozpoczynając współpracę otrzymał 5000 złotych w gotówce na wydatki związane z użytkowaniem auta, którym miały być dokonywane przewozy.

zeznania świadka W. B.

Podobnie ocenić należy zeznania świadka W. B.. Również i ten świadek, poza wiedzą ogólną, nie był zorientowany w szczegółach współpracy syna z oskarżonym. Zeznania te jednakże korespondują z treścią zeznań M. B. i jego partnerki K. Z.. W. B. potwierdziła natomiast, iż L. S. otrzymał na początku współpracy kwotę 5000 złotych w gotówce na wydatki związane z realizacją przewozów.

zeznania świadka K. Z.

Zeznania świadka Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Są one spójne, logiczne i konsekwentne w toku postępowania. Korespondują również z zeznaniami świadków M. B., J. B., W. B. i W. R., a przede wszystkim z rzeczowym materiałem dowodowym w sprawie jakim są wydruki kontaktów sms-owych z oskarżonym oraz wydruki potwierdzeń dokonania przelewów. Wskazać należy, iż świadek jest partnerką życiową pokrzywdzonego, osobą aktualnie dla niego najbliższą, a co za tym idzie istnieją pełne podstawy do przyjęcia, iż była ona wtajemniczona w interesy partnera i orientowała się, do jakiego typu sytuacji dochodzi w związku z nimi. Z zeznań świadka wynika jednoznacznie, iż przez pewien okres czasu pokrzywdzony był zwodzony przez oskarżonego, jeżeli chodzi o dokonanie rozliczeń za rzekomo zrealizowane zlecenia przewozu, a ostatecznie L. S. zerwał z nim kontakt i nie odpowiadał na telefony oraz sms-y.

zeznania świadka W. R.

Zeznania świadka mają dla rozstrzygnięcia charakter drugorzędny, aczkolwiek odnośnie okoliczności, na które wskazuje świadek, to korespondują one z zeznaniami M. B., J. B., W. B. i K. Z. . Mimo, iż W. R. przez jakiś czas była partnerką oskarżonego posiada jedynie ogólne informacje na temat współpracy pomiędzy nim, a jej bratem.

częściowo wyjaśnienia oskarżonego L. S.

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego L. S. jedynie w tej części, w której korespondują one z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami świadków M. B., J. B., W. B. i K. Z.. W kwestiach dotyczących rzekomej realizacji zleceń przewozu oraz niemożności rozliczenia się z M. B. z winy tego ostatniego - wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na uwzględnienie z powodów, o których będzie mowa poniżej.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia oskarżonego L. S.

Sąd nie dał wiary, iż w okresie objętym zarzutem oskarżony realizował zlecenia przewozu poza granicami kraju, na terenie Unii Europejskiej. Pomijając już fakt, iż w toku blisko dwuletniego postępowania karnego L. S. nie był w stanie przedłożyć jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na to, iż rzeczywiście wykonywał usługi transportowe na terenie Europy (jak sam wskazywał Niemiec, Francji, Szwajcarii, Czech i Słowacji), to wskazać należy, iż sam L. S. dostarczył dowodów, które pozwalają przyjąć, iż przewozy takowe nie miały miejsca. Oskarżony wskazał bowiem, iż wszelkie przelewy na paliwo wykonywane były na jego konto w systemie (...), zaś on dokonywał z nich wszystkich płatności, w tym także za paliwo przy pomocy karty płatniczej. Nadto L. S. wskazał, iż w okresie objętym zarzutem korzystał z telefonu o numerze abonenckim (...) zarejestrowanym w sieci (...). Tymczasem z informacji uzyskanej od firmy (...) wynika jednoznacznie, iż na koncie o wskazanym przez oskarżonego numerze - aktywowanym zresztą dopiero w dniu 26 marca 2024 roku - w okresie objętym zarzutem nie dokonano żadnych transakcji. Co więcej telefon użytkowany przez oskarżonego w okresie od dnia 07 maja 2024 roku (wcześniejszy okres z uwagi na upływ terminu archiwizacji danych telekomunikacyjnych nie mógł być zweryfikowany) ani razu nie logował się poza granicami Polski. Pamiętając, iż sam L. S. utrzymywał, iż miał zjechać do Polski pod koniec maja 2024 roku oraz, że w okresie poprzedzającym powrót prowadzona była bogata korespondencja sms-owa z pokrzywdzonym, to nierealnym jest, aby w wykazie połączeń nie pojawiły się logowania zagraniczne, gdyby oskarżony faktycznie wyjeżdżał poza granice Polski.

Oznacza to, iż oskarżony w okresie objętym zarzutem w ogóle nie wyjeżdżał z kraju, wprowadzał w błąd pokrzywdzonego, co do swoich rzekomo realizowanych zleceń na terenie Europy i naciągał go na kolejne wpłaty niezbędne rzekomo do zakupu paliwa i innych kwestii związanych z eksploatacją pojazdu.

wyjaśnienia L. S.

Za niewiarygodne uznać należy również zapewnienia oskarżonego, iż nie mógł on rozliczyć się z M. B., albowiem ten ostatni nie wystawił mu żadnej faktury, która pozwoliłaby na takowe rozliczenie, w sytuacji gdy zarówno pokrzywdzony, jak i L. S. prowadzili działalność gospodarczą. Z zaświadczenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika jednoznacznie, iż L. S. rozpoczął działalność gospodarczą w dniu 03 czerwca 2024 roku, a więc już po okresie objętym zarzutem. Skoro zatem w okresie objętym zarzutem nie prowadził takowej działalności, to M. B. nie miał możliwości wystawienia mu jakiejkolwiek faktury za rzekomo wykonane usługi.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

L. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 286 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

Czyn z art. 286 § 1 kk jest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Sprawca, podejmując działanie, musi mieć wyobrażenie pożądanej dla niego sytuacji, która stanowić ma rezultat jego zachowania. Takie ujęcie znamion strony podmiotowej wyklucza możliwość popełnienia oszustwa z zamiarem wynikowym (ewentualnym). Charakterystyczny dla strony podmiotowej zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy, jak i sam sposób działania zmierzającego do zrealizowania tego celu. Sprawca musi chcieć użyć takiego właśnie sposobu działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i cel ten musi stanowić punkt odniesienia przy realizowaniu każdego ze znamion przedmiotowych przestępstwa. Elementy przedmiotowe muszą mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą . Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania lub zaniechania. Oszustwo z punktu widzenia znamion strony podmiotowej może być bowiem popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, szczególnie zabarwionym (kierunkowym - dolus coloratus), obejmującym zarówno cel, jak i sposób działania sprawcy (wyrok SN z 22 listopada 1973 r., III KR 278/73, OSNPG 1974, nr 7, poz. 81).

Taki właśnie zamiar występował u L. S.. Wprowadził w błąd pokrzywdzonego, co do zamiaru współpracy w transporcie na terenie Unii Europejskiej, uzyskania z tego tytułu znaczących zysków i podziału kwoty zysku pomiędzy ich obu. Oskarżony otrzymał na poczet kosztów gotówkę w kwocie 5000 złotych, a następnie wpłaty na konto w łącznej kwocie 17.220 złotych, jednak nie miał zamiaru wywiązać się z umowy i - na co wskazuje zgromadzony w sprawie materiał dowodowy - w ogóle nie podjął się wykonywania jakichkolwiek przewozów, mamiąc M. B. i wprowadzając go w błąd co do ich rzekomej realizacji.. Działał przy tym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony dopuścił się więc omawianego przestępstwa umyślnie, w zamiarze bezpośrednim jego popełnienia. Nie budziło wątpliwości, że celem oskarżonego było wyłącznie uzyskanie „łatwych” pieniędzy od kupującego pod pretekstem, iż wypełni warunki umowy.

Ponadto L. S. przypisanego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 kk. Oskarżony bowiem był uprzednio skazany na karę 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 19 lipca 2022 r. w sprawie sygn. akt VI K 70/22 (obejmującym m.in. skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w Pszczynie w sprawie II K 976/18 za czyny z art. 286 § 1 KK na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy w sprawie VI K 667/12 za czyn z art. 286 § 1 KK na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku w sprawie II K 340/21 za czyn z art. 286 § 1 KK na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyny z art. 286 § 1 kk, a więc za podobne, a w zasadzie tożsame przestępstwa umyślne). Orzeczoną karę łączną skazany odbywał w okresie od dnia 30 czerwca 2022 r. do dnia 25 marca 2024r. Natomiast przestępstwa w niniejszej sprawie dopuścił się już niespełna miesiąc po opuszczeniu zakładu karnego. tj. w okresie przed upływem 5 lat po odbyciu kary w wymiarze ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne.

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. S.

1

1

Przypisany oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. W ustalonym stanie faktycznym L. S. mógł zachować się zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto czyn ten był bezprawny, a stopień jego społecznej szkodliwości był wyższy niż znikomy.

Sąd w oparciu o dyspozycję art. 286 § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Na niekorzyść oskarżonego przemawiała przede wszystkim jego uprzednia karalność oraz okoliczność odbywania przez niego kary pozbawienia wolności. Podkreślić przy tym należy, iż przypisanego mu w niniejszej sprawie czynu L. S. dopuścił się z zasadzie bezpośrednio po opuszczeniu zakładu karnego.

Zdaniem Sądu wymierzona kara odpowiada stopniowi winy i społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu oraz pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do niego, a także czyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Nie można zapomnieć, iż oskarżony był już karany za czyny przeciwko mieniu. Sąd uznał, że jedynie kara bez warunkowego zawieszenia jej wykonania może spełnić swoje cele wobec L. S.. Nie wyciągnął on bowiem żadnych wniosków z uprzednich skazań i nadal popełniał czyny zabronione prezentując tym samym wysoce lekceważącą postawę wobec obowiązującego porządku prawnego. Jego dalsza resocjalizacja powinna odbywać się w warunkach pełnej izolacji i tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności skłoni go do przemyślenia swojego postępowania i jego zmiany w przyszłości, ponadto, co niemniej ważne, stanowić będzie karę sprawiedliwą w odczuciu społecznym. Poza tym warunkowe zawieszenie wykonania kary nie było możliwe z uwagi na treść art. 69 § 1 kk.

L. S.

1

2

Na podstawie art. 46 § 1 kk tytułem naprawienia szkody Sąd zasądził od oskarżonego L. S. na rzecz pokrzywdzonego M. B. kwotę 22.220,00 złotych. Pokrzywdzony bowiem nie otrzymał zwrotu kwoty, którą częściowo przekazał oskarżonemu w gotówce (5000 złotych), zaś pozostałą część przelał oskarżonemu na rachunek bankowy.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

W oparciu o dyspozycję art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania w całości uznając, iż ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe. Sąd miał na względzie okoliczność, iż w chwili orzekania odbywał on karę pozbawienia wolności i w perspektywie będzie odbywał kolejną karę. Nie osiąga dochodów i nie posiada majątku.

7.  Podpis