Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Bełchatowie

F o r m u l a r z U K 1

Sygnatura akt

II K 731/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt

1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Oskarżony

X

3.1. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

zgodna z zarzutem

1

S. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 25 kwietnia 2017 roku sygn. akt II K 573/16 wobec oskarżonego orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat. Orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 3 maja 2017 roku i od tegoż dnia obowiązywał wymieniony środek karny (art. 43 § 2 kk). Z racji jednak tego, że D. G. w czasie od 12 listopada 2016 roku do 3 listopada 2022 roku odbywał karę pozbawienia wolności (z wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 28 października 2020 roku sygn. akt II K 445/20 - por. k. 7 i 8) okres, na który orzeczono wymieniony zakaz zaczął swój bieg dopiero w dniu 3 listopada 2022 roku (art. 43 § 2a kk).

W dniu 4 lipca 2025 roku około godz. 7:40 w C. (gm. S., woj. (...)) D. G. prowadził na drodze publicznej (...) o nr rej. (...). W związku z tym, swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 244 kk. W opisany bowiem przed chwilą sposób nie stosował się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów.

Ponadto, oskarżony swoim czynem wypełnił również dyspozycję przestępstwa z art. 180a kk, gdyż nie stosował się do Decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia 25 marca 2004 roku K..5530/cof/43/a/04 na mocy której D. G. cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii C BE CE (por. k. 17 i 20).

Sąd dokonał stosownie do treści art. 11 § 2 kk kumulatywnej kwalifikacji prawnej przypisanemu oskarzonemu czynu, gdyż reguły redukcji ocen prawnokarnych nie miały zastosowania w niniejszej sprawie. Wymieniona bowiem powyżej decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojdami nie miała charakteru wtórnego, gdyż nie wynikała z orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów, a z zupełnie innych przesłanek (nieprzystąpienia do pełnego egzaminu kontrolnego w wyznaczonym terminie, na który oskarżony został skierowany z racji naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego na łączną liczbę punbktow 25).

Oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się również w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 kk. Wyrokiem bowiem wymienionym na wstępie oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 27 marca 2018 roku sygn., akt II K 641/17 został skazany za dwa ciągi przestępstw z art. 180a kk na kary po 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, które następnie objęto wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 28 października 2020 roku sygn. akt II K 445/20 i wymierzono D. G. karę łączną 6 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 12 listopada 2016 roku do 3 listopada 2022 roku. Przestępstwa przypisanego w niniejszej sprawie (kwalifikowanego kumulatywnie z art. 180a kk) dopuścił się w dniu 4 lipca 2025 roku, a zatem w ciągu 5 lat po odbyciu, co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za takie samo umyślne przestępstwo podobne.

3.2. Podstawa prawna

skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie
postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. G.

1

2

3

1

Przy wymiarze kary, Sąd wziął pod uwagę na korzyść oskarżonego przyznanie się do winy, zaś na niekorzyść jego uprzednią wielokrotną karalność i to między innymi za takie same przestępstwa umyślne (art. 180a kk).

W związku z tym, że oskarżony odpowiada w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 kk stosownie do wymienionego przepisu oskarżonemu wymierzyć należało karę pozbawienia wolności, gdyż tylko taka jest przewidziana w sankcji art. 244 kk. Mając to na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu najpełniej odpowiada kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony bowiem już ponad 70 razy (!) dopuścił się występku z art. 180a kk, a pomimo tego kolejny raz wsiadł za kierownicę i na dodatek jeszcze złamał orzeczony wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów. Zakaz ten natomiast został orzeczony za poważne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu ruchu lądowego (wypadek ze skutkiem śmiertelnym polegający na potrąceniu pieszego na przejściu dla pieszych). Miał on zatem wyeliminować oskarżonego jako kierowcę z udziału w ruchu lądowym, a tymczasem jak pokazuje niniejsza sprawa D. G. nic sobie z tego nie robi i jakby nigdy nic kieruje ciężarówką. W związku z tym, zdaniem Sądu jedynie wymierzona kara pozbawienia wolności wyraźnie przekraczająca dolną granicę ustawowego zagrożenia pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do oskarżonego. Jedynie bowiem odpowiednio długa izolacja penitencjarna D. G. jest w stanie powstrzymywać go od notorycznego kierowania autem pomimo cofnięcia mu uprawnień i orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów oraz oddziaływać prewencyjnie.

Z uwagi na to, że podstawą wymiaru kary na zasadzie art. 11 § 3 kk był art. 244 kk za który zgodnie z art. 42 § 1a pkt 2 kk obligatoryjnie orzeka się zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, Sąd w oparciu o wymieniony przed chwilą przepis orzekł wskazany środek karny na okres 5 lat. Wcześniej bowiem orzekane zakazy nie przynosiły spodziewanych rezultatów i jak pokazuje niniejsza sprawa były kompletnie ignorowane przez oskarżonego, który nic sobie z nich nie robił i dalej kierował autem wykazując tym samym całkowity brak poszanowania dla obowiązujących przepisów prawa.

Kolejną konsekwencją skazania za przestępstwo określone w art. 244 kk musiało być orzeczenie na podstawie art. 43a § 2 kk świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; jego wysokość zgodnie z wymienionym przepisem wynosi co najmniej 5000 zł, a Sąd doszedł do przekonania, że brak jest wystarczających podstaw do orzekania go w wysokości przekraczającej jego minimalną ustawową wartość.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

D. G.

4

1

Z racji tego, że oskarżony był zatrzymany jego okres stosownie do treści art. 63 § 1 kk podlegał zaliczeniu na poczet orzeczonej kary.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5

W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd wymierzył oskarżemu opłatę od wymierzonej kary w wysokości 300 zł oraz zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 40 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się zryczałtowane wydatki za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym (20 zł) oraz na etapie sądowym sprawy (20 zł).

8. PODPIS