Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Bełchatowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 669/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ż. D. (1)

Czyn wyczerpujący dyspozycję art. 119 § 1 kw polegający na tym, że w dniu 12 października 2024 roku w B., woj. (...), dokonała kradzieży pieniędzy ze skarbonek dziecięcych w kwocie 700 złotych, działając na szkodę K. i R. małżonków H..

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Ż. D. (1) w okresie od 2022 roku do 2024 roku pracowała jako opiekunka do dzieci i jako pomoc przy sprzątaniu. W okresie od połowy lutego 2023 roku do 12 października 2024 roku dorywczo, doraźnie tj. w przypadku choroby dzieci, wyjścia pokrzywdzonych czy uroczystości rodzinnych opiekowała się małoletnimi dziećmi K. i R. małżonków H.- A. i I. H.. Współpraca między oskarżoną a pokrzywdzonymi była dobra. Małżonkowie H. byli zadowoleni ze sposobu opieki Ż. D. (1) nad ich dziećmi, polecali ją innym osobom chociażby w poście z dnia 15 maja 2023 roku.

Ż. D. (1) na stałe jako opiekunka dla dzieci pracowała u innej rodziny, dlatego nie zawsze miała czas na wizyty u państwa H.. Poleciła im wówczas do pomocy do sprzątania swoją ciocię P. W..

K. H. (1) kontaktowała się z oskarżoną celem zatrudnienia jej do opieki nad dziećmi chociażby w październiku 2023 roku oraz lipcu i sierpniu 2024 roku.

wyjaśnienia oskarżonej Ż. D. (1)

k. 31-32, 240v

zeznania K. H. (1)

k. 8-10, 115v-118, 241v-242

kserokopia korespondencji pomiędzy K. H. (1) a Ż. D. (1)

k. 61-64, 73-75, 82-83

kserokopie - post K. H. (1) na F.

k. 20, 81

Już w 2023 roku K. H. (1) zauważyła, że ze skarbonek ich dzieci zaczęły znikać pieniądze. Z uwagi na to, że była zadowolona ze współpracy z oskarżoną, zaprzyjaźniła się z nią, nie chciała wierzyć, że Ż. D. (1), może mieć coś z tym wspólnego.

zeznania K. H. (1)

k. 8-10, 115v-118, 241v-242

W dniu 12 października 2024 roku po dłuższej przerwie małżonkowie H. korzystali z usług oskarżonej Ż. D. (1) jako opiekunki do dzieci. Tego dnia R. H. wrócił do domu o godz. 18:30. Zaraz po jego przyjściu oskarżona wyszła. K. H. (1) wróciła natomiast o godz. 19:00. Zaraz po powrocie do domu K. H. (1) poszła sprawdzić zawartość skarbonek dzieci i odkryła, że brakuje w nich łącznie 700 zł (500 zł w skarbonce syna i 200 zł w skarbonce córki). Skarbonka syna miała zabezpieczenie w postaci czterocyfrowego kodu, który był fabrycznie ustawiony(...) i znajdowała się w pokoju dzieci (jak się później okazało oskarżona posiadała taką samą skarbonę, z takim samy kodem). Skarbonka córki zaś znajdowała się wysoko na szafce w dużym pokoju i nie miała żadnego zabezpieczenia. K. H. (1) poinformowała swojego męża o dokonanym odkryciu. R. H. próbował zadzwonić do oskarżonej Ż. D. (1), jednak ta nie odbierała telefonu, z związku z tym zatelefonował do jej ciotki P. W., która również u nich pracowała.

zeznania K. H. (1)

k. 8-10, 115v-118, 241v-242

zeznania R. H.

k. 1-2, 118-119, 242v-243

R. H. telefonicznie poinformował P. W., że Ż. D. (1) ukradła w dniu dzisiejszym (tj.12 października 2024 r.) ze skarbonek ich dzieci łącznie 700 złotych. Poinformował ją, że K. H. (1) przed wizytą oskarżonej przeliczyła pieniądze w skarbonkach i zapisała kwoty na karteczkach, a potem po wyjściu opiekunki przeliczyła pieniądze ponownie i tyle brakowało. Dodał, że Ż. D. (1) okradała ich już od około 2 lat i ta kwota jest znacznie większa i wypośrodkował ją na wartość 3 tysięcy złotych. Poprosił też, żeby P. W. przekazała to wszystko Ż. D. (1) z prośbą o kontakt i zwrot tych pieniędzy w ciągu 2-3 dni, bo inaczej zgłoszą sprawę na policję.

Oskarżona oddzwoniła wieczorem do R. H., który powiedział jej „wiesz co zabrałaś, wiesz co zrobiłaś”.

wyjaśnienia oskarżonej Ż. D. (1)

k. 31-32, 240v

zeznania R. H.

k. 1-2, 118-119, 242v-243

zeznania P. W.

k. 25-26, 119v-120, 240v-241

P. W. po zdarzeniu była cały czas w kontakcie z K. H. (1), nadal u nich pracowała. W późniejszym czasie pytała dlaczego nadal wpuszczali Ż. D. (1) do mieszkania, skoro podejrzewali ją od 2 lat o kradzieże, jednak pokrzywdzona odpowiedziała jej wymijająco, że „dwa lata przymykała oko na to i że chcieli dać jej szansę”. P. W. opowiedziała o tych rozmowach oskarżonej Ż. D. (1). Oskarżona była zaskoczona zarzutami, powiedziała że nic nikomu nie ukradła, nie czuje się winna i żeby państwo H. zgłaszali sprawę na policję.

zeznania P. W.

k. 31-32, 240v

W domu pokrzywdzonych nie było założonego monitoringu, jednak K. H. (1) pisała do Ż. D. (1) wiadomości, że zgłosiła sprawę na policję i że będzie do niej dołączone nagranie z pokoju, na którym widać jak są wyciągane banknoty 200, 200 i 100 złotych ze skarbonki A. i na którym to słychać jak oskarżona mówi do dzieci, że ma tę samą skarbonkę na ten sam kod.

Oskarżona odpowiedziała na tę wiadomość: „w porządku, jak jest kamera tym bardziej jestem spokojna”.

kserokopia korespondencji pomiędzy K. H. (1) a Ż. D. (1)

k. 19, 65-66

O swoich przepuszczeniach odnośnie kradzieży pieniędzy ze skarbonki dzieci przez oskarżoną, K. H. (1) poinformowała swoją koleżankę A. S.. Powiedziała jej również, że już wcześniej ginęły dzieciom pieniądze i o ich zniknięcie również podejrzewa Ż. D. (1).

zeznania A. S.

k. 176v, 243v

kserokopia korespondencji oraz wydatków załączone przez pokrzywdzoną

k. 125-164

Z korespondencji K. H. (2) z oskarżoną wynika, że w przeszłości zdarzały się sytuacje, w których państwo H. nie byli pewni gdzie odłożyli pieniądze i pytali ją o to.

Zdarzało się również, że pokrzywdzeni zostawiali w swoim mieszkaniu na widoku pieniądze, czy biżuterię. Nigdy nic z tych rzeczy nie zginęło.

kserokopia korespondencji pomiędzy K. H. (1) a Ż. D. (1)

k. 18

zeznania K. H. (1)

k. 8-10, 115v-118, 241v-242

W październiku 2024 roku pokrzywdzona K. H. (1) pisała do P. W. wiadomości o oskarżonej, że „już ma po firmie” i że wystawi o niej niepochlebne opinie na F..

kserokopie korespondencji K. H. (1) z P. W.

k. 16, 77 - 78

K. H. (1) w październiku 2024 roku opublikowała niepochlebne opinie na temat pracy opiekuni „pani Ż. / pani Ż. D.” na grupach na portalu F., sugerując że kradła ona pieniądze ze skarbonek jej dzieci.

K. H. (1) korespondowała również z innymi osobami na F. takimi jak A. F. czy też A. (nazwisko nieznane), które miały mieć rzekomo wiedzę o innych kradzieżach oskarżonej Ż. D. (1) (niepotwierdzoną w toku niniejszego postępowania).

kserokopie - post K. H. (1) na grupie F. z komentarzami

k. 17, 67 – 72, 76, 85-87, 113

kserokopie korespondencji K. H. (1) z inną osobą

k. 84

kserokopie korespondencji K. H. (1) z A.

k. 103 - 106

kserokopie korespondencji K. H. (1) z A. F.

k. 107 - 112

Wskutek wystawionych przez K. H. (1) opinii na portalu F., Ż. D. (1) miała problem ze znalezieniem pracy. Niektórzy rezygnowali z jej usług bez podania przyczyny.

kserokopie korespondencji oskarżonej z P. F.

k. 80

kserokopie korespondencji K. H. (1) z M. K. (przesłana przez pokrzywdzoną P. W.)

k. 79

A. F. korzystała z usług oskarżonej Ż. D. (1) jako opiekunki do dzieci w dniach 18 – 20 września 2024 roku. W październiku 2024 roku, kiedy A. F. chciała dołożyć pieniądze do portfela syna, okazało się że portfela nie ma. Portfel ten trzymany był w skarbonce, niezamykanej na klucz, stojącej w sypialni nad łóżkiem. Drzwi sypialni również nie były przez domowników zamykane na klucz. A. F. znalazła portfel syna przy przeprowadzce 1 marca 2025 roku – był on w ganku, na wieszaku, na półce. Nie było w nim żadnych pieniędzy.

A. F. zgłosiła się do Komendy Powiatowej Policji w B., jednakże nie złożyła oficjalnego zawiadomienia, uznając że nie ma dowodów i że gdyby okazało się, że to nie pani Ż. D. (1) zabrała pieniądze, mogłaby mieć z tego powodu problemy.

zeznania świadka A. F.

k. 175 - 176, 243

Przeciwko Ż. D. (1) w latach 2023 – 2025 roku nie prowadzono żadnych innych postępowań przed KPP w B..

A. F. w okresie od stycznia 2024 roku do dnia 07 kwietnia 2025 roku nie składała w KPP w B. żadnego zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa.

informacja z KPP w B.

k. 124

Oskarżona Ż. D. (1) nie była dotychczas karana sądownie.

karta karna

k. 29

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

zeznania K. H. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonej K. H. (1) co do okoliczności "zniknięcia" pieniędzy ze skarbonek dziecięcych w dniu 12 października 2024 roku. Ż. D. (1) okazjonalnie podejmowała się opieki nad dziećmi pokrzywdzonej. Po dłuższej przerwie K. H. (1) poprosiła Ż. D. (1) o opiekę nad dziećmi w dniu 12 października 2024 r. Przed umówioną wizytą Ż. D. (1) sprawdziła zawartość skarbonek dzieci i na małych karteczkach zapisała jakie znajdowały się w nich kwoty. Tego samego dnia zaraz po powrocie do domu, około godziny 19.00 ponownie przeliczyła ich zawartość i ujawniła, że brakowało łącznie 700 złotych. W tym dniu w domu przebywała wyłącznie oskarżona wraz z dziećmi pokrzywdzonych. Nie było nikogo innego, kto mógł dopuścić się kradzieży pieniędzy. Co do pozostałych podnoszonych okoliczności, Sąd uznał jej zeznania za niewiarygodny, gdyż były one wewnętrznie niespójne, nieprzekonujące oraz pozostawały w sprzeczności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Ciężko jest bowiem uznać, że skoro pokrzywdzona już od dłuższego czasu podejrzewała oskarżoną o kradzież pieniędzy to zdecydowała się na pozostawianie pod jej opieką swoje dzieci, a także umieszczała pozytywne komentarze i polecała jej osobę innym. Pokrzywdzona nie informowała nikogo o swoich podejrzeniach, nawet męża. Ponadto w zeznaniach pokrzywdzonej odnośnie wcześniejszych zdarzeń występowały nieścisłości, w szczególności w zakresie chronologii zdarzeń. Pokrzywdzona nie była w stanie jednoznacznie wskazać kiedy rozpoczęła się jej współpraca z oskarżoną, ani kiedy po raz pierwszy ujawniła brak pieniędzy w skarbonkach dzieci, zmieniała czasookres zdarzeń. Wstępnie mówiła, że Ż. D. (1) opiekowała się już dziećmi w sylwestra 2022

r., zaś pieniądze zaczęły „znikać” na początku 2023 r. Dopiero w toku postępowania sądowego uściśliła, że ich współpraca rozpoczęła się w lutym 2023 r. (wynikało to z korespondencji między nią z oskarżoną), zaś pierwsze zniknięcie pieniędzy ujawniła latem 2023 r. Jej zeznania w tym zakresie nie znalazły odzwierciedlenia w pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

zeznania R. H.

Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego R. H. za jasne, spójne i logiczne. Korespondowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym w tym przede wszystkim zeznaniami K. H. (1) i P. W.. Świadek po uzyskaniu informacji o zniknięciu pieniędzy ze skarbonek dziecięcych po wizycie oskarżonej w ich domu w dniu 12 października 2024 r. próbował się z nią skontaktować, jednak ta nie odbierała telefonu. Pokrzywdzony o zaistniałej sytuacji poinformował wobec tego P. W., mając wiedzę o ich korelacji rodzinnej. Świadek nie miał wiedzy, że jego żona miała podejrzenia odnośnie uczciwości oskarżonej i pozostawionej w skarbonkach karteczkach. Dopiero po ujawnieniu kradzieży pieniędzy żona poinformowała go o swoich podejrzeniach. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia jego zeznań.

Zeznania A. S.

Zeznania A. S. nie wniosły żadnych istotnych informacji potrzebnych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Na temat niniejszego postępowania świadek miała wiedzę od K. H. (1). Pokrzywdzona już po sytuacji z 12 października 2024 r. napisała wiadomość do świadka o swoich podejrzeniach odnośnie postępowania oskarżonej. A. S. nie zna Ż. D. (1), nigdy nie korzystała z jej usług jako opiekunki dla dzieci.

zeznania P. W.

Przy ocenie zeznań świadka sąd uwzględnił rodzinne relacje łączące ją z oskarżoną. Sąd nie znalazł jednak podstaw, aby odmówić świadkowi wiarygodności. Zeznania P. W. jawiły się jako spójne i konsekwentne. Świadek bez nerwowości odpowiadała również na pytania sądu. Potrafiła przy tym wyraźnie oddzielić swoją wiedzę od przypuszczeń lub informacji usłyszanych od innych osób. Sąd przy dokonywaniu ustaleń stanu faktycznego pominął jedynie tę część zeznań świadka, która dotyczyła przesłanego jej przez K. H. (1) rachunku na kwotę podobną do rzekomo ukradzionej przez Ż. D. (1). Faktu tego nie potwierdzono, sama świadek wskazała zresztą, że nie dysponuje niniejszą wiadomością. Nawet gdyby taki rachunek istniał, nie byłby on zresztą pomocny do poczynienia ustaleń w zakresie sprawstwa oskarżonej, ani też ewentualnego zaboru środków pieniężnych ze skarbonek przez któregoś z domowników.

zeznania świadka A. F.

Zeznania wewnętrznie spójne i logiczne, jednakże niewiele wnoszące do sprawy. Brak bowiem jakichkolwiek dowodów na to, że A. F. została okradziona przez oskarżoną Ż. D. (1).

kserokopia korespondencji K. H. (1) z oskarżoną

kserokopie - post K. H. (1) na F.

kserokopie korespondencji K. H. (1) z P. W.

informacja z KPP w B.

kserokopie korespondencji K. H. (1) z A.

kserokopie korespondencji K. H. (1) z A. F.

kserokopie korespondencji K. H. (1) z inną osobą

kserokopie korespondencji K. H. (1) z M. K.

(przesłana przez pokrzywdzoną P. W.)

kserokopie - post K. H. (1) na grupie F. z komentarzami

Ustalając stan faktyczny, Sąd uznał za wiarygodne wszystkie dowody z dokumentów przeprowadzonych w toku postępowania, zostały one bowiem sporządzone przez osoby i organy do tego uprawnione. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich autentyczności ani wiarygodności. W połączeniu z osobowym materiałem dowodowym stanowią pełnowartościowe źródło dowodowe.

karta karna

Niekwestionowany dokument potwierdzający wcześniejszą niekaralność oskarżonej.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia oskarżonej Ż. D. (1)

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej Ż. D. (1) za niewiarygodne i niespójne. Oskarżona od samego początku zaprzeczała jakoby miałaby dopuścić się zarzucanego jej czynu. Niekwestionowanym faktem jest jednak okoliczność, iż to po jej ostatniej wizycie w dniu 12 października 2024 r. w domu pokrzywdzonych ze skarbonek dziecięcych "zniknęło" łącznie 700 zł. Wartość skarbonek była skrupulatnie przeliczona przez pokrzywdzoną przed przyjściem oskarżonej, jak i zaraz po jej wyjściu. Ponadto tego dnia oprócz domowników nie było innej "obcej" osoby w domu, zaś żadne z małoletnich dzieci nie wyciągało pieniędzy ze skarbonek. Zdaniem Sądu jej wyjaśnienia stanowią wyłącznie przyjętą przez nią linię obrony.

kserokopia korespondencji z A. S. oraz wydatków załączone przez pokrzywdzoną

Bez znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Korespondencja K. H. (2) z A. S. potwierdza jedynie, że pokrzywdzona opowiadała jej, że już w przeszłości zginęły pieniądze ze skarbonki C.. O podejrzeniach, że kradzieży dokonała opiekunka do dzieci Ż. D. (1) K. H. (1) poinformowała jednak przyjaciółkę dopiero w październiku 2024 roku. Kserokopie dokumentów związane z ponoszeniem wydatków przez pokrzywdzoną czy też małżonków H. wspólnie nie byłyby natomiast pomocne ani do poczynienia ustaleń w zakresie sprawstwa oskarżonej, ani też ewentualnego zaboru środków pieniężnych ze skarbonek przez któregoś z domowników lub gości pokrzywdzonych.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

Ż. D. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Rzecznik oskarżenia stawia Ż. D. (1) zarzut popełnienia czynu z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk.

Przez zabór w rozumieniu art. 278 kk rozumieć należy bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej (jak właściciel, posiadacz lub osoba posiadająca do rzeczy inne prawa rzeczowe lub obligacyjne) i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę (por. W. Świda (w:) I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, Kodeks karny..., s. 608; A. Marek, Prawo karne..., s. 522; J. Bafia (w:) J. Bafia, K. Mioduski, M. Siewierski, Kodeks karny..., s. 253-254). Wyjęcie rzeczy ruchomej spod władztwa nastąpić musi wbrew woli osoby nim dysponującej oraz bez żadnej ku temu podstawy (por. wyrok SN z 18 grudnia 1998 r., IV KKN 98/98, Prok. i Pr. 1999, nr 7-8, poz. 5).

W realiach tej sprawy, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, uznać należy, że oskarżona dokonała co prawda zaboru pieniędzy ze skarbonek dziecięcych jednak nie w łącznej kwocie 2.950 zł, jak zostało jej to zarzucone w akcie oskarżenia a w łącznej kwocie 700 zł. Sąd w oparciu o przeprowadzone dowody, uznał, że nie ma wystarczających podstaw na przypisanie oskarżonej wielokrotnych kradzieży, które miały mieć miejsce w okresie od 2023 roku do 12 października 2024 r. w miejscu zamieszkania małżonków H.. W związku z powyższym Sąd dokonał korekty zarzucanego oskarżonej czynu i przyjął, iż w dniu 12 października 2024 r. w B., Ż. D. (1) dokonała kradzieży pieniędzy ze skarbonek dziecięcych w kwocie 700 zł, działając na szkodę K. i R. małżonków H..

Czyn polegający na zaborze rzeczy celem przywłaszczenia należy do tzw. czynów przepołowionych, wartość przedmiotu zaboru jest wyznacznikiem tego czy czyn należy kwalifikować jako przestępstwo z art. 278 § 1 kk, czy też wykroczenie z art. 119 § 1 kw. Z woli ustawodawcy, od dnia 01.10.2023 roku kwotą graniczną między przestępstwem a wykroczeniem w wypadku czynów przepołowionych (w tym art. 278 § 1 kk) jest kwota 800 złotych. W związku z powyższym, mając na uwadze wartość skradzionego mienia (700 zł), należało zakwalifikować czyn zarzucany Ż. D. (1) jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw. O możliwości wskazanej zmiany kwalifikacji prawnej Sąd uprzedził strony na terminie rozprawy w dniu 02 grudnia 2025 r.

Zgodnie z dyspozycją artykułu 119 § 1 kw karze grzywny, ograniczenia wolności albo karze aresztu podlega ten, kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 800 złotych. Strona podmiotowa wykroczenia z art. 119 § 1 kw obejmuje umyślność o zamiarze bezpośrednim i kierunkowym. Podmiotową cechą kradzieży jest bowiem zabór w celu przywłaszczenia, czyli chęć włączenia skradzionego mienia do majątku sprawcy lub postąpienia z nim jak z własnym, a więc czyn kierunkowy, co wskazuje na zamiar bezpośredni sprawcy (zob. wyrok SN z dnia 29 października 2001 r., III KKN 364/01, Prok. i Pr.-wkł. 2002, nr 3, poz. 14).

Ż. D. (2) niewątpliwie umyślnie i z zamiarem bezpośrednim dokonała w dniu 12 października 2024 r. kradzieży wyżej wymienionej kwoty. K. H. (1) mając już wcześniej podejrzenia co do uczciwości oskarżonej, dzień przed przyjściem Ż. D. (1) do jej domu, w celu opieki nad jej dziećmi przeliczyła pieniądze znajdujące się w skarbonkach należących do jej małoletnich dzieci, zaś wysokość kwot jakie wówczas w nich się znajdowały zapisała na karteczkach, które następnie umieściła w ich wnętrzu. Zaraz po powrocie do domu, chcąc upewnić się co do swoich podejrzeń, sprawdziła zawartość skarbonek dziecięcych. Po przeliczeniu pieniędzy okazało się, że ze skarbonki jej syna ubyło 500 zł, zaś ze skarbonki należącej do jej córki - 200 zł. Tego dnia w domu obecna była tylko Ż. D. (1) wraz z małoletnimi dziećmi. Nikt poza oskarżoną nie miał zatem dostępu do znajdujących się wewnątrz skarbonek pieniędzy. Ż. D. (1) dokonując czynu karalnego była w pełni poczytalna. Oskarżona w ustalonym stanie faktycznym mogła zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jej winę.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu wyczerpującego dyspozycję art. 119 § 1 kw.

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ż. D. (1)

1

I

Zważając, aby kara był współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz aby realizowała cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonej, a także potrzeby w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył Ż. D. (1) karę grzywny w kwocie 500 złotych. Ustalając wysokość grzywny sąd wziął pod uwagę wartość skradzionego mienia, która nie była znaczna, jak również aktualną sytuację osobistą i majątkową oskarżonej. W ocenie Sądu wymierzona kara grzywny w wysokości 500 złotych doprowadzi do zrealizowania celów postępowania i będzie dla oskarżonej na tyle dotkliwa, że spełni zarówno rolę sankcji za dokonany czyn, jak i odniesienie skutki w sferze prewencji indywidualnej, jak i społecznej tj. zniechęcając sprawcę oraz inne osoby do popełniania czynów podobnych.

Ż. D. (1)

2

I

Stosownie do treści art. 119 § 4 kw Sąd zobowiązał Ż. D. (1) do naprawienia szkody wyrządzonej czynem poprzez solidarną zapłatę na rzecz pokrzywdzonych K. i R. małżonków H. kwoty 700 zł.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

O wydatkach orzeczono na podstawie art. 118 § 1 kpw, który to przepis nakazuje obciążenie sprawcy kosztami, jeśli zostanie ukarany. Opłatę wymierzono oskarżonej w oparciu o przepis art. 3 ust 1 w zw z art.21 ust 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).

7.  Podpis