Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Bełchatowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 265/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. M. (1)

Występek z art. 233 § 1 KK polegający na tym, że w dniu 10 czerwca 2022 r. w S., woj. (...), składając w Posterunku Policji zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu nr(...) i będąc pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, podał nieprawdę, iż w dniu 7 czerwca 2022 r. podczas spaceru z żoną w S., pies rasy beagle prowadził przez całą drogę na smyczy o stałej długości 1,5 metra, podczas gdy pies w tym czasie biegał swobodnie.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.2.

K. M.

Występek z art. 233 § 1 KK polegający na tym, że w dniu 31 sierpnia 2022 r. w S., woj. (...), składając w Posterunku Policji zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu nr(...) i będąc pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, podała nieprawdę, iż w dniu 7 czerwca 2022 r. podczas spaceru z mężem w S., pies rasy beagle prowadził przez całą drogę na smyczy o stałej długości 1,5 metra, którą trzymał mąż M. M. (1), a po potrąceniu psa przez samochód nachyliła się nad nim i odpięła smycz, podczas gdy pies w tym czasie biegał swobodnie.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 07 czerwca 2022 roku około godziny 18.00 oskarżeni M. i K. M. wybrali się na spacer z psem. Szli ulicą (...) w miejscowości S., w kierunku ulicy (...), a następnie ulicą (...) w kierunku miejscowości B.. Pies oskarżonych biegał obok nich nie zapięty na smyczy. Około godziny 18.05 oskarżeni z biegającym luzem psem przeszli obok posesji w miejscowości (...). W tym czasie około godziny 18.20 ze S. w kierunku miejscowości B. samochodem marki O. (...) nr rej. (...)jechała W. R.. Skręcając w kierunku miejscowości B. W. R. zauważyła oskarżonych idących po prawej stronie drogi. Obok ich, od strony rowu szedł luzem pies. Ponieważ na drodze był próg zwalniający, kierująca zwolniła, przejechała przez próg i rozpoczęła manewr wyprzedzania pieszych. Wówczas doszło do zderzenia jej pojazdu z psem, który wbiegł na jezdnię. W. R. zatrzymała pojazd. Widziała wówczas K. M. przy leżącym na ziemi psie. Pies nie miał zapiętej smyczy. Dała oskarżonej swoją koszulkę do zatamowania krwawienia psa, a następnie zawiozła oskarżonych wraz z psem do weterynarza w S.. Ponieważ punkt weterynaryjny był zamknięty, zawiozła oskarżonych i ich psa do domu. W. R. początkowo zobowiązała się, że pokryje koszty leczenia psa oraz udostępniła oskarżonym swój numer telefonu. Kilka godzin później odebrała telefon, z którego dowiedziała się, iż koszt leczenia psa to 260 złotych. Jednakże po pewnym czasie oskarżony zadzwonił ponownie, stwierdził, iż koszty leczenia wzrosły i zaczął domagać się do W. R. kwoty 4000 złotych. Wówczas kierująca O. zdecydowała się zgłosić zdarzenie na Policji.

zeznania W. R.

141

częściowo wyjaśnienia K. M.

140 v.

częściowo wyjaśnienia M. M. (1)

140 v. - 141

protokół oględzin zawartości płyty DVD monitoringu posesji (...), gm. S.

10 - 13

wydruki map

37 - 40, 86

protokół oględzin map

68 - 70

W dniu 10 czerwca 2022 r. oskarżony M. M. (1) udał się do Posterunku Policji w S.. Złożył wówczas zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia przez W. R.. Jednocześnie został przesłuchany w charakterze świadka. Po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 KK zeznał, iż " psa całą drogę prowadziłem na smyczy stałej o długości około 1,5 metra. Ja szedłem ulicą (...) w S., dalej ulicą (...), a następnie w kierunku miejscowości B. drogą asfaltową. . Ja szedłem z żoną prawą stroną jezdni" oraz " pies na smyczy szedł za nami. Kiedy kierująca dojechała na naszą wysokość, to usłyszałem hałas i szarpnięcie smyczy, którą trzymałem w prawej ręce". Następnie wskazał: " ja wróciłem następnie do psa, który leżał na ulicy. Żona w tym czasie już zdjęła psu smycz".

kopia protokołu zeznań M. M. (1)

6 - 8

notatka urzędowa

3

Z kolei w dniu 31 sierpnia 2022 roku w charakterze świadka przesłuchana została K. M.. Po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 KK zeznała: " podczas naszego spaceru pies znajdował się cały czas na smyczy. Trzymał go na niej mój mąż. Była to smycz o stałej długości około 1,5 metra" oraz " my szliśmy cały czas prawą stroną jezdni, a pies jak wspomniałam cały czas szedł przy nas na smyczy. Ja szłam od strony pobocza, natomiast mój mżą szedł obok mnie z mojej lewej strony. On trzymał smycz w prawej ręce", a następnie " po tym jak zauważyłam leżącego psa, nachyliłam się nad nim i odpięłam mu smycz"

kopia protokołu zeznań K. M.

17 - 18

Komenda Powiatowa Policji w B. prowadziła czynności sprawdzające w sprawie (...)dotyczącej kolizji drogowej zaistniałem w dniu 07 czerwca 2022 r. w miejscowości B., gmina S.. Podstawą wszczęcia tych czynności było zgłoszenie złożone w dniu 14 czerwca 2022 roku przez W. R.. W toku tych czynności w dniu 04 października 2022 r. M. M. (1) postawiono zarzut popełnienia wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 KW w zw. z art. 77 KW sprowadzający się do spowodowania kolizji drogowej na skutek nie zachowania należytych środków ostrożności przy trzymaniu psa. W rezultacie tych czynności w dniu 05 października 2022 roku do Sądu wpłynął wniosek o ukaranie M. M. (1). Po rozpoznaniu wyrokiem z dnia 22 lutego 2023 roku w sprawie II W 738/22 Sąd Rejonowy w Bełchatowie uniewinnił M. M. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu. Podstawą uniewinnienia było ustalenie, iż pies stanowił wyłączną własność K. M. i to ona winna odpowiadać za zapewnienie właściwych środków ostrożności przy jego trzymaniu w chwili zdarzenia.

akta sprawy II W 738/22

załącznik

kopia wyroku w sprawie II W 738/22

98, 108

W dniu 24 lutego 2023 r. na skutek informacji nadesłanej przez Sąd Rejonowy w Bełchatowie Komenda Powiatowa Policji w B. wszczęła czynności sprawdzające dotyczące popełnienia przez K. M. wykroczenia z art. 86 § 1 KW w zw. z art. 77 KW. W toku tych czynności w dniu 02 czerwca 2023 roku K. M. został przedstawiony zarzut popełnienia wykroczenia wyczerpującego dyspozycję wskazanych przepisów. Następnie skierowano do Sądu Rejonowego w Bełchatowie wniosek o jej ukaranie. W dniu 12 czerwca 2023 r. w sprawie II W 417/23 wydany został wyrok nakazowy stwierdzający winę K. M.. Na skutek sprzeciwu wyrok ten upadł. Na chwilę obecną postępowanie w sprawie II W 417/23 nie zostało zakończone.

akta sprawy II W 417/23

załącznik

Oskarżona K. M. nie była dotychczas karana.

dane o karalności

48, 75

Oskarżony M. M. (2) nie był dotychczas karany.

dane o karalności

56, 74

M. M. (1) nie jest (...), ani nie ujawniał innych cech zakłóceń czynności psychicznych. W chwili popełnienia zarzucanego mu czyni miał prawidłowo zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.

opinia sądowo - psychiatryczna

99 - 100

Komendant Powiatowy Policji w B. odstąpił od kierowania wniosku o ukaranie przeciwko W. R. wobec stwierdzenia, że jej czyn nie zawiera znamion wykroczenia.

wniosek

71

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

K. M., M. M. (1)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Wskazanie, że od momentu wejścia na drogę utwardzoną w kierunku miejscowości B. do momentu potrącenia psa przez samochód, pies rasy beagle prowadzony był na smyczy przez M. M. (1).

wyjaśnienia K. M.

140 v.

wyjaśnienia M. M. (1)

140 v. - 141

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.2

kopia protokołu zeznań K. M.

Dokument niekwestionowany w toku postępowania, sporządzony przez organ do tego uprawniony.

kopia protokołu zeznań M. M. (1)

Dokument niekwestionowany w toku postępowania, sporządzony przez organ do tego uprawniony.

kopia wyroku w sprawie II W 738/22

Dokument niekwestionowany w toku postępowania, sporządzony przez organ do tego uprawniony.

notatka urzędowa

Dokument niekwestionowany w toku postępowania, sporządzony przez organ do tego uprawniony.

protokół oględzin zawartości płyty DVD monitoringu posesji (...)gm. S.

Dokument niekwestionowany w toku postępowania, sporządzony przez organ do tego uprawniony.

protokół oględzin map

Dokument niekwestionowany w toku postępowania, sporządzony przez organ do tego uprawniony.

dane o karalności

Dokument niekwestionowany w toku postępowania, sporządzony przez organ do tego uprawniony.

akta sprawy II W 417/23

Niekwestionowane w toku postępowania.

akta sprawy II W 738/22

Niekwestionowane w toku postępowania. Postępowanie sądowe w sprawie II W 738/22 zostało prawomocnie zakończone.

wydruki map

Dokumenty niekwestionowane w toku postępowania.

wniosek

Dokument niekwestionowany w toku postępowania.

opinia sądowo - psychiatryczna

Fachowa, rzetelna i obiektywna. Wyczerpująco odpowiadająca na postawione biegłym pytania. Niekwestionowana w toku postępowania.

zeznania W. R.

Zeznania W. R. Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Są one spójne, logiczne i nad wyraz konsekwentne, nie tylko w toku przedmiotowego postępowania, ale także w toku postępowania w sprawach II W 417/23 i II W 738/23. Nadto zeznania świadka znajdują potwierdzenie w treści protokołu nagrania monitoringu posesji w miejscowości(...), z którego jednoznacznie wynika, iż na krótki czas przed zdarzeniem drogowym pies rasy beagle biegnie luzem, bez żadnego zabezpieczenia, a dopiero w pewnej odległości za nim widać idących koło siebie oskarżonych. Sąd nie znalazł żadnych podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka. Nie może być podstawą do tego zachowanie W. R. po zdarzeniu. Świadek bowiem logicznie wyjaśniła, iż była w szoku spowodowanym kolizją, miała wyrzuty, że spowodowała obrażenia psa i dopiero po pewnym czasie (na skutek nadmiernych w jej mniemaniu żądań finansowych oskarżonych) zdała sobie sprawę, iż zgodnie z przepisami nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenie i złożyła stosowne zawiadomienie na Policji. Na marginesie jedynie wskazać należy, iż Sąd ma nieodparte wrażenie, że gdyby oskarżeni nie eskalowali swoich żądań finansowych i poprzestali na pierwotnie ustalonej kwocie 260 złotych, to W. R. pieniądze te by zapłaciła, a sprawa nigdy by nie ujrzała światła dziennego.

częściowo wyjaśnienia M. M. (1)

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego jedynie w zakresie trasy, jaką poruszał się wraz z małżonką i psem w dniu zdarzenia oraz zachowania jego i jego żony w stosunku do W. R. już po zaistnieniu zdarzenia i działań podjętych w związku z potrąceniem psa. W tym zakresie wyjaśnienia obojga oskarżonych korespondują ze sobą. W pierwszej kwestii znajdują potwierdzenie w nagraniu monitoringu, zaś w drugiej w zeznaniach W. R..

częściowo wyjaśnienia K. M.

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonej jedynie w zakresie trasy, jaką poruszała się wraz z małżonkiem i psem w dniu zdarzenia oraz zachowania jej i jej męża w stosunku do W. R. już po zaistnieniu zdarzenia i działań podjętych w związku z potrąceniem psa. W tym zakresie wyjaśnienia obojga oskarżonych korespondują ze sobą. W pierwszej kwestii znajdują potwierdzenie w nagraniu monitoringu, zaś w drugiej w zeznaniach W. R..

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.2

wyjaśnienia K. M., wyjaśnienia M. M. (1)

Sąd nie dał wiary zapewnieniom oskarżonych, iż w chwili zdarzenia drogowego pies rasy beagle był zapięty smyczą, którą miał trzymać oskarżony. Jak już wskazano powyżej przeczą temu wiarygodne w ocenie Sądu zeznania świadka W. R. oraz protokół odtworzenia nagrania monitoringu. Stanowisko takie zostało zresztą już wyrażone przez Sąd w innym składzie w toku postępowania w sprawie II W 738/22, gdzie Sąd również uznał wskazania obojga oskarżonych (tam obwinionego i świadka) za niewiarygodne i podzielił wersję przedstawioną przez W. R.. Przyczyną uniewinnienia M. M. (1) w toku postępowania II W 738/22 nie było stwierdzenie niezaistnienia zdarzenia, czy też ustalenie, że pies faktycznie prowadzony był na smyczy, ale ustalenie, iż jego wyłącznym właścicielem jest K. M. i to ona winna odpowiadać za jego właściwe zabezpieczenie w trakcie zdarzenia.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

K. M., M. M. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zachowanie oskarżonych wyczerpało dyspozycję art. 233 § 1 KK. Odpowiedzialności karnej z tego przepisu podlega osoba, która składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę. Sytuacja taka zachodzi w przedmiotowej sprawie. Oboje oskarżeni zeznając jako świadkowie w toku postępowania wykroczeniowego prowadzonego przez Posterunek Policji w S. w sprawie (...) dotyczącej kolizji drogowej z udziałem W. R., kierującej samochodem marki O. (...) oraz psa rasy beagle, stanowiącego własność K. M., po pouczeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznali nieprawdę, iż w chwili kolizji pies prowadzony był na smyczy.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, aby zachowanie oskarżonych potraktować jako typ uprzywilejowany przestępstwa określony w art. 233 § 1a KK. M. M. (1) przesłuchany został w dniu 10 czerwca 2022 roku, zaś K. M. w dniu 31 sierpnia 2022 roku. W tym czasie czynności sprawdzające prowadzone były pod kątem ewentualnego sprawstwa W. R.. Żadne z oskarżonych nie miało w dacie przesłuchania postawionego jakiegokolwiek zarzutu, co więcej - w dacie składania zeznań - nic nie wskazywało na to, aby taki zarzut mógłby być postawiony. W przypadku M. M. (1) nastąpiło to dopiero w dniu 04 października 2022 roku, a więc kilka miesięcy po obu przesłuchaniach, zaś w przypadku K. M. w dniu 02 czerwca 2023 roku.

Z tych samych względów nie można przyjąć, iż depozycje składane przez oskarżonych podczas przesłuchania w charakterze świadka mogłyby być potraktowane jako ich linia obrony zmierzająca do uniknięcia ewentualnej odpowiedzialności za wykroczenie. Jak już bowiem wskazano powyżej, w dacie przesłuchania przeciwko M. M. (1) i K. M. nie formułowano żadnych zarzutów i nie prowadzono czynności sprawdzających pod kątem ich ewentualnego sprawstwa.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. M., M. M. (1)

1

1

Sąd na podstawie art. 233 § 1 kk w zw. z art. 37a § 1 kk wymierzył oskarżonym karę po 200 stawek dziennych grzywny ustalając wartość jednej stawki na kwotę 10 zł. Sąd uznał, iż nie ma potrzeby dla osiągniecia celów kary, sięgania po najsurowszy rodzaj kary, to jest po karę pozbawienia wolności nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Dlatego też Sąd skorzystał z możliwości, jaką daje mu art. 37a § 1 kk i orzekł w stosunku do oskarżonych karę samoistnej grzywny.

Sąd uznał, że tak wymierzona kara jest współmierna do winy oskarżonych i społecznej szkodliwości popełnionych przez nich czynów, który definiowany jest nie tylko przez rodzaj dobra prawnie chronionego, jakie zostało naruszone, a którym w niniejszym przypadku jest przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości. Na społeczną szkodliwość tego zachowania wpływają też rozmiary wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, jak też waga naruszonych obowiązków, motywacja sprawcy, czy rodzaj i stopień naruszenia przez niego reguł ostrożności.

Sąd na korzyść oskarżonych przypisał im ich uprzednią niekaralność. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości uwzględniono również fakt, iż mimo złożenia przez oskarżonych nieprawdziwych zeznań, nie doszło do jakiegokolwiek ukarania W. R., a postępowanie wobec niej zostało zakończone odmową skierowania wniosku o ukaranie. .

Jednakże oskarżeni zdawali sobie sprawę z tego, jakie konsekwencje może pociągnąć dla nich podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy podczas zeznań, gdyż zostali o tym pouczeni. Dlatego też, mimo że okoliczność, na którą fałszywie zeznawali jest w istocie błaha, zachowanie obojga oskarżonych winno być właściwie napiętnowane, a oni sami winni ponieść konsekwencje swoich zachowań.

K. M., M. M. (1)

2

2

Na podstawie art. 44 § 1 kk Sąd orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci płyty z nagraniem z monitoringu, z uwagi na to, iż przedmiot ten pochodził z przestępstwa.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonej K. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 zł tytułem opłaty oraz kwotę 50 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na które składały się zryczałtowane koszty uzyskania danych o karalności oraz doręczeń.

4

W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonej K. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 zł tytułem opłaty oraz kwotę 1170 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków sądowych.

7.  Podpis