Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Bełchatowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 76/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Z. G.

I.W dniu 22 grudnia 2024 roku w miejscowości J., gmina Z., województwo (...), w ruchu lądowym jechał jako kierujący samochodem osobowym marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości nie niższym aniżeli 0,83 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. Kierowanie przez Z. G. w dniu 22 grudnia 2024 roku w miejscowości J., gmina Z. samochodem marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) (o wartości 2.500 złotych).

Zatrzymanie obywatelskie kierującego przez A. B. i J. B. (1).

notatka urzędowa

k. 1-2, 19

wyjaśnienia oskarżonego Z. G.

k. 50, 104- 104 odwrót

zeznania świadka A. B.

k. 6 odwrót,

104 odwrót -105

zeznania świadka J. B. (1)

k. 9-10, 105

2. Stan nietrzeźwości kierującego samochodem marki S. (...) o nr rej. (...) (0,83 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu - I badanie o godz. 15:44), potwierdzony alkosensorem (posiadającym aktualne świadectwo wzorcowania).

protokoły użycia alkosensora i alkometru

k. 3, 4

świadectwa wzorcowania

k. 17, 18

notatka urzędowa

k. 1-2

3. Karalność Z. G. za wykroczenia drogowe (popełnione 24 kwietnia 2024 roku i 5 września 2024 roku).

dane o karalności za wykroczenia drogowe

k. 16

4. Niekaralność sądowa Z. G. za popełnienie przestępstw.

dane o karalności

k. 20

4. Podeszły wiek oskarżonego i trudna sytuacja życiowa Z. G. (mieszka sam w miejscowości J., do najbliższej miejscowości, w której znajduje się przychodnia, tj. do Z., musi dojeżdżać około 12 km).

Jest w trakcie rehabilitacji, którą powtarza co około 3 miesiące.

wyjaśnienia oskarżonego Z. G.

k. 50, 104- 104 odwrót

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego Z. G.

W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego uznać należy za wiarygodne jako znajdujące odzwierciedlenie w innych zgormadzonych w sprawie dowodach, którym dano wiarę. Z. G. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku postępowania próbował jedynie usprawiedliwić swoje zachowanie, tłumacząc, iż otrzymał telefon (mimo niedzielnej pory), w którym rozmówca przedstawił się, iż jest pracownikiem Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w B. i potrzebuje jego pomocy we wskazaniu rowu, do którego J. B. (2) miał odprowadzać od kilku lat ścieki. Zaaferowany tą informacją oskarżony nie zważał na okoliczność, iż znajdował się w stanie nietrzeźwości i wsiadł za kierownicę swojego samochodu. Oskarżony został zatrzymany na drodze publicznej przez braci B., którzy o niniejszym fakcie powiadomili policję. Wyjaśnienia oskarżonego korespondują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

zeznania świadka A. B.

zeznania świadka J. B. (1)

Sąd uznał zeznania świadków A. B. i J. B. (1) za w pełni wiarygodne. Zeznania świadków były spójne i logiczne, nie było żadnych podstaw do kwestionowania ich wiarygodności. Świadkowie zeznali, iż widząc, że oskarżony wyjeżdża ze swojego podwórka samochodem i będąc przekonanymi, iż znajdował się pod wpływem alkoholu zawiadomili policję i postanowili pojechać za nim. Po przejechaniu około 3 km za oskarżonym postanowili go zatrzymać i odebrać mu kluczyki od samochodu. Podchodząc do oskarżonego wyczuli od niego silną woń alkoholu. Do czasu przyjazdu funkcjonariuszy policji, obserwowali oskarżonego siedzącego w swoim pojeździe. Ich zeznania korespondowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z wyjaśnieniami samego oskarżonego, jak i protokołami badań stanu trzeźwości.

notatka urzędowa

Niekwestionowany dokument urzędowy.

protokoły użycia alkosensora i alkometru

Dokumenty spełniają warunki określone przepisami prawa, strony nie kwestionowały ich treści.

świadectwa wzorcowania

Dokumenty spełniają warunki określone przepisami prawa, strony nie kwestionowały ich treści.

dane o karalności za wykroczenia drogowe

Niekwestionowany dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony do tego organ, potwierdzający wcześniejszą karalność oskarżonego za wykroczenia drogowe.

dane o karalności

Dokument spełnia warunki określone przepisami prawa, strony nie kwestionowały jego treści. Potwierdza wcześniejszą niekaralność oskarżonego.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

Z. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie z przepisem art. 178a § 1 kk, kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Przepis art. 115 § 16 kk stanowi, że stan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy:

1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub

2) zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.

Oskarżony swoim zachowaniem niewątpliwie wyczerpał dyspozycję art. 178a § 1 kk bowiem poruszał się jako kierujący samochodem osobowym marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) po drodze publicznej (ruch lądowy), znajdując się w stanie nietrzeźwości wyrażającym się w stężeniu nie niższym aniżeli 0,83 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Przeprowadzone badanie wykazało ponad wszelką wątpliwość obecność alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego w rozmiarze pozwalającym na przyjęcie, iż był to stan nietrzeźwości w rozumieniu art. 115 § 16 kk. Z uwagi na występującą rozbieżność co do stanu nietrzeźwości sprawcy (związaną z poddaniem go kilkakrotnemu badaniu stanu trzeźwości), Sąd przyjął stopień nietrzeźwości wynikający z pierwszego badania, albowiem czas jego przeprowadzenia był najbardziej zbliżony do chwili popełnienia przedmiotowego przestępstwa.

W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego albo jego winę. W momencie podejmowania zarzucanego oskarżonemu działania przestępnego był on osobą dojrzałą i w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niego wymagać zachowań zgodnych z prawem, a nie zachowań realizujących znamiona przestępstw.

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Z. G.

1

I

Sąd w oparciu o dyspozycję art. 178a § 1 kk w zw. z art. 37a § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł, przy czym przy określeniu wartości jednej stawki oparto się o możliwości finansowe Z. G. (jest osobą w podeszłym wieku – ma 81 lat, na emeryturze, leczącą się).

Kara grzywny i jej wymiar są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy, które to elementy należało ocenić jako wysokie.

Postępowanie dowodowe nie dowiodło istnienia okoliczności, które obniżając z różnych przyczyn zdolność prawidłowego postrzegania rzeczywistości i kontrolowania własnych zachowań, mogłyby znacząco, w sposób usprawiedliwiony determinować istniejącą po stronie oskarżonego wolę popełnienia przestępstwa. Oskarżony bowiem po spożyciu alkoholu usiadł za kierownicą samochodu. Nie przymusiła go do tego żadna nagląca sytuacja. Nie bez znaczenia jest także to, iż zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego była znaczna – 0,83 mg/l, a więc ponad trzykrotnie przekraczała granicę wejścia w przestępstwo z art 178a § 1 kk - 0,25 mg/l.

Na korzyść sprawcy poczytano prowadzenie przezeń ustabilizowanego trybu życia, jego niekaralność sądową za popełnienie przestępstw, a także przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony w trakcie postępowania przyznał się do winy, zaś do swojego zachowania odniósł się krytycznie, był świadomy popełnionego błędu. Żałował popełnionego czynu.

Zdaniem Sądu tak wymierzona kara spełni swoje zadania w sferze prewencji indywidualnej, a zatem przyczyni się do tego, by oskarżony nie popełnił przestępstwa w przyszłości, jak też w dziedzinie prewencji ogólnej, w szczególności wpłynie na przeświadczenie o nieuchronnej i sprawiedliwej karze za popełnione przestępstwo.

Należy przy tym zaznaczyć, że kara grzywny podlega efektywnemu wykonaniu, stanowi zatem realną dolegliwość, jaka dotknie sprawcę pozostawiając go w przekonaniu negatywnej oceny czynu, którego się dopuścił.

Z. G.

2

I

Ponieważ oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 kk zobligowany był orzec zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Ten środek karny ma nie tylko charakter represyjny, lecz także pełni funkcję prewencyjną, poprzez wyeliminowanie z ruchu drogowego osoby stwarzającej zagrożenie dla bezpieczeństwa w tym ruchu. W ocenie Sądu pozbawienie oskarżonego uprawnień do kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi na okres 3 lat zapewni realizację wychowawczych i zapobiegawczych celów wskazanego środka karnego, uwzględnia rodzaj okoliczności związanych ze zdarzeniem, w tym zachowanie sprawcy po zaistnieniu czynu zabronionego. Jak wynika z notatki urzędowej s(k. 1), porządzonej przez funkcjonariuszy policji, oskarżony nie chciał wyjść z pojazdu, stawiał czynny i bierny opór, wobec czego koniecznym było zastosowanie wobec niego środków przymusu bezpośredniego.

W ocenie Sądu cele środka karnego zostaną osiągnięte przy jego wymiarze na poziomie 3 lat.

Z. G.

4

I

Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej obligatoryjne świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 zł., a więc w najniższej wysokości przewidzianej przez ustawę.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Z. G.

3

I

Na poczet środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono sprawcy okres zatrzymania dokumentu prawa jazdy od dnia 22 grudnia 2024 r., ponieważ wówczas został odebrany oskarżonemu ww. dokument przez policjantów.

Z. G.

5

I

Na podstawie art. 178a § 5 kk w zw. z art. 44b § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości samochodu osobowego marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...)tj. kwoty 2.500 zł (k. 19).

Orzeczenie przepadku w realiach niniejszej sprawy było obligatoryjne, jednakże z uwagi na fakt, iż samochód osobowy marki S. (...) o numerze rej. (...) w czasie popełnienia przestępstwa nie stanowił własności oskarżonego, a jego syna M. G. (1) i jego żony M. G. (2) (k. 19), zamiast przepadku pojazdu mechanicznego orzeczono przepadek równowartości tegoż pojazdu. Powyższa kwota wynika z oświadczenia współwłaścicieli pojazdu co do jego szacunkowej wartości, a także ustaleń dokonanych przez funkcjonariusza policji (k. 19).

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

W ocenie Sądu stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego nie mogły zostać ocenione jako nieznaczne. Z. G. świadomie bowiem naruszył kardynalną zasadę trzeźwości w ruchu drogowym i to w bardzo istotny sposób, gdyż stopień jego nietrzeźwości był wysoki. Nie bez znaczenia jest także to, że oskarżony będąc po spożyciu alkoholu wsiadł za kierownicę i zrobił to bez żadnego istotnego powodu. Oskarżony próbował usprawiedliwić swoje postępowanie chęcią pomocy rzekomemu pracownikowi Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w B. we wskazaniu rowu, do którego J. B. (2) ma odprowadzać od kilku lat ścieki. Nie była to jednak na tyle ważka okoliczność, iż oskarżony zmuszony był wsiąść za kierownicę pojazdu. Mając bowiem świadomość, iż spożywał tego dnia alkohol, mógł poprosić, aby ktoś po niego przyjechał i wtedy wskazałby osobie zainteresowanej właściwe miejsce. Obecnie plagą na polskich drogach są pijani kierowcy, którzy niejednokrotnie powodują katastrofalne i nieodwracalne skutki dla innych uczestników ruchu. Wszystko to, zdaniem Sądu, sprawia, że stopień niedochowania wierności prawu przez oskarżonego (winy) i społeczna szkodliwość jego czynu są na tyle wysokie, że oskarżony nie zasługiwał na warunkowe umorzenie postępowania (nie mówiąc już o tym, aby orzec wobec sprawcy zakaz prowadzenia pojazdów na okres jedynie 6 miesięcy, jak o to postulował jego obrońca). Tego typu rozstrzygnięcie zdaniem Sądu stanowiłoby wyraz nieusprawiedliwionej pobłażliwości wobec oskarżonego i byłoby kompletnie niezrozumiałe w oczach społeczeństwa oraz przekreślałoby całkowicie cele kary w zakresie jej społecznego oddziaływania i zapobiegania podobnym czynom na przyszłość.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.

W ocenie Sądu brak było podstaw, aby zwolnić oskarżonego od zapłaty kosztów procesu, bowiem nie są one duże, a sytuacja materialna Z. G. jest dobra. Dlatego Sąd na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 zł tytułem zwrotu wydatków postępowania oraz wymierzył mu kwotę 100 zł tytułem opłaty.

7.  Podpis