Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Bełchatowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 lipca 2018 r.

Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący SSR Aneta Świtalska-Forenc

Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Grabarz, sekr. Katarzyna Kaczmarek

przy udziale Prokuratora Rej: Piotra Grochulskiego

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 10.05.2018r.,29.05.2018r.,10.07.2018r. i 30.07.2018r.

sprawy przeciwko R. P. , urodzonemu (...) w P., synowi Z. i G. z domu H.,

oskarżonego o to, że:

w dniu 24 stycznia 2018 roku o godzinie 14.10 na ulicy (...) w B., woj. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu ,

tj. o czyn z art. 178a § 1 kk,

1.oskarżonego R. P. w miejsce zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 24 stycznia 2018 roku ok. godz. 14.10 na ulicy (...) w B., woj. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością alkoholu w wydychanym powietrzu o godz. 15.15. 0,31 mg/l, o godz. 15.17. 0,33 mg/l i o godz. 15.33. 0,29 mg/l, to jest czynu wyczerpującego dyspozycję art. 178a § 1 kk i za to wymierza mu karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

2. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat;

3. na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego w punkcie drugim środka karnego zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 24 stycznia 2018 roku;

4. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego R. P. na rzecz Funduszu (...) świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych;

5. pobiera od oskarżonego 100 (sto) złotych opłaty oraz zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem wydatków.

Sygn. akt II K 57/18

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2018 r. sierż. H. B. i st. sierż. M. Ś. pełnili służbę w zmotoryzowanym patrolu. O godzinie 14:10 z polecenia oficera dyżurnego (...) B. udali się na ul. (...), gdzie samochodem marki O. (...) o nr rej. (...) miał poruszać się nietrzeźwy kierujący. Funkcjonariusze patrolowali teren, ale nie zauważyli wskazanego samochodu. W pewnym momencie machnęła do nich kobieta, żeby do niej podjechać i porozmawiać. Wskazała, gdzie na pieszo porusza się mężczyzna, który będzie kierował samochodem po alkoholu. Stwierdziła, że robi mu to, ponieważ wyrządził jej wiele krzywd. Na wjeździe do szpitala stał zaparkowany ww. pojazd. Nikogo w nim nie było. Po kilku minutach podszedł do niego mężczyzna, który odjechał samochodem w kierunku ul. (...), gdzie został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji. Kierującym był R. P.. Nie posiadał przy sobie dokumentu ubezpieczenia polisy (...). Od kierującego była wyczuwalna woń alkoholu, dlatego poddano go badaniu urządzeniem A. z wynikiem pozytywnym. Następnie przewieziono go do (...) w B. celem poddania badaniu zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu za pomocą urządzenia A. (...). W momencie kontroli pojazdu nie była obecna kobieta, która wskazała na oskarżonego. Pojawiła się ona dopiero, kiedy trzeba było zabezpieczyć samochód i okazało się, że jest ona osoba bliską dla oskarżonego.

/zeznania H. B. k. 68, zeznania M. Ś. k. 68-70, notatka urzędowa k. 1/

Badanie ww. urządzeniem wykazało, u R. P. o godz. 15:15 zawartość 0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 15:17 – 0,33 mg/l, a o godz. 15:33 – 0,29 mg/l.

/protokół badania(...) k. 2, świadectwo wzorcowania k. 3/

R. P. dopuścił się następujących naruszeń przepisów ruchu drogowego:

1.  20.01.2015 r., B. – obszar wiejski, Z., (...), (...), Przekroczenie prędkości powyżej 50 km/h; zastosowano mandat karny kredytowany w wysokości 400zł.

2.  17.03.2015 r., Ł., (...), (...), Przekroczenie prędkości od 31 do 40 km/h; wyrokiem wydanym przez Sąd Rejonowy dla Ł. - Śródmieścia Ł. w Ł. sygn. akt sprawy XVII W 6178/15 z dnia 22.01.2016 r., gdzie został uznany za winnego.

3.  08.08.2015 r., Ł., (...), (...), Naruszenie obowiązku używania pasów bezpieczeństwa przez kierującego pojazdem; zastosowano mandat karny kredytowany w wysokości 100 zł.

4.  05.04.2016 r., Z. – obszar wiejski, C., (...), Przekroczenie prędkości od 21 do 30 km/h; zastosowano mandat karny kredytowany w wysokości 100 zł.

5.  08.06.2017 r., Ł. – obszar wiejski, P., (...), (...), Przekroczenie prędkości od 11 do 20 km/h; zastosowano mandat karny kredytowany w wysokości 50 zł.

/informacja o kierowcach naruszających przepisy ruchu drogowego k. 47/

Z opinii środowiskowej wynika, że R. P. nie pracuje i nie posiada żadnych dochodów. Faktycznie mieszka w Ł., gdzie wynajmuje mieszkanie ze swoją konkubiną. Ma dwóch synów, ale alimenty ma zasądzone na jednego z nich. Jego rodzice mają z nim słaby kontakt, głównie telefoniczny.

/opinia środowiskowa k. 49-50/

R. P. ma 42 lata. Posiada wykształcenie średnie. Z zawodu jest technikiem administracji. Prowadzi własną działalność gospodarczą. Jest rozwiedziony. Na utrzymaniu posiada jedno dziecko w wieku 13 lat, na które ma orzeczony obowiązek alimentacyjny w kwocie 400 zł miesięcznie. Nie posiada majątku. Zatrzymany samochód jest zajęty przez komornika. Choruje na schorzenia kręgosłupa i łuszczycę. Karany za wykroczenia drogowe.

/oświadczenie oskarżonego k. 59, karta karna k. 6, k. 22, informacja o kierowcach naruszających przepisy ruchu drogowego k. 47/

R. P. na rozprawie przyznał się do tego, że wsiadł do samochodu, ale nie wiedział, że jest pod działaniem alkoholu. Wyjaśnił, że dzień wcześniej miał sprawę o pozbawienie praw rodzicielskich, która go psychicznie zdołowała. Po tej rozprawie zostawił auto u mechanika i umówił się na odbiór drugiego dnia. Miał przeprowadzić się na (...) i rozpocząć pracę jako kierowca. Pojechał potem z narzeczoną do domu do Z.. Nie mógł spać i wypił 3-4 piwa. Ostatnie około 5-6 rano. Około 12:00 pojechał z narzeczoną po odbiór auta. Gdy okazało się, że jeszcze nie jest skończone, udali się na obiad do baru. Około godziny 13-14 wrócili do mechanika i tam uregulował należność za naprawę. Narzeczona wsiadła za kierownicę auta, by sprawdzić, czy dobrze jeździ, bo to ona użytkuje ten samochód. Miała odjechać na pierwszy zakręt przy szpitalu, a oskarżony miał tam dojść. Stamtąd miała go zabrać. Kiedy wyjeżdżała do kontroli zatrzymała ją Policja. Po tym spotkali się w umówionym miejscu. Oskarżony wyjaśnił, że przesiadł się wtedy na miejsce kierowcy. Kiedy wyjechał z parkingu na ul. (...) został zatrzymany przez patrol policji. R. P. wyjaśnił, że w badaniu wyszło takie stężenie alkoholu, że nie przypuszczał, iż tyle może mieć. Gdyby wiedział, to by nie wsiadł za kierownicę. Jeżeli nie będzie pracował jako kierowca, to nie ma żadnych perspektyw. Oskarżony wyjaśnił, że kierowcą jest od ponad 25 lat. Nie był karany za przestępstwa drogowe. Za wykroczenia był karany kilkakrotnie. Zanim został zatrzymany przejechał jakieś 50 metrów. W trakcie postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Żałował swojego zachowania. (k. 59-61, k. 10)

Sąd Rejonowy ustalił co następuje:

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie daje podstawy do przyjęcia, że sprawstwo oskarżonego co do przypisanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Ustalenia w tym zakresie zostały oparte przede wszystkim na wyczerpującej notatce urzędowej oraz na zeznaniach interweniujących funkcjonariuszy H. B. i M. Ś., a także na wynikach badań, jakim w toku kontroli drogowej poddano oskarżonego. Wiarygodność wymienionych dowodów nie nasuwa zastrzeżeń. Wymienione dowody wystarczająco precyzują okoliczności popełnionego czynu, odpowiadają dokumentacji sporządzanej w podobnych sytuacjach drogowych i przystają do stosunkowo nieskomplikowanego stanu faktycznego. Sam oskarżony nie kwestionował, że spożywał alkohol do godziny 6:00 rano. Stopień nietrzeźwości oskarżonego został utrwalony przy użyciu specjalistycznych urządzeń i także nie ma powodów, by kwestionować jego odczyty, tym bardziej, że oskarżony osobiście potwierdził fakt spożycia alkoholu.

Sąd przyznał moc dowodową informacji z (...) oraz informacji z rejestru kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a także opinii środowiskowej dotyczącej oskarżonego, ponieważ dokumenty te sporządzone zostały przez uprawnione organy oraz nie były kwestionowane przez strony.

Zdaniem Sądu niewiarygodne są zeznania oskarżonego, co do tego, iż nie miał świadomości, że nadal jest pod wpływem alkoholu. Oskarżony jest zawodowym kierowcą i w sposób szczególny powinien być wyczulony na tego typu sytuacje. Tymczasem spożywał alkohol do godziny 06:00, był zdenerwowany rozprawą przed sądem, którą miał dzień wcześniej i wsiadł za kierownicę samochodu.

Wobec tak przeprowadzonej oceny dowodów należało przypisać R. P. przestępstwo określone w art. 178a § 1 kk. W realiach niniejszej sprawy hipoteza art. 178a § 1 kk została wyczerpana bowiem oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości.

Definicję stanu nietrzeźwości zawiera art. 115 § 16 kk przyjmując, iż zachodzi on, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.

Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne w kontekście cytowanego przepisu jednoznacznie wskazują, iż oskarżony prowadził samochód mając w organizmie stężenie alkoholu przekraczające próg wartości wskazany w powołanym przepisie.

Zważywszy, że w sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności zdolne wyłączyć, bądź ograniczyć winę oskarżonego – należało zatem stwierdzić, że dopuścił się on występku bezprawnego, karygodnego i zawinionego.

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 kk czynnikami limitującymi rozmiar sankcji karnej za popełnione przestępstwo są stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynu, których wymierzana w granicach sędziowskiego uznania kara nie powinna przekraczać. Wymierzając karę należy nadto mieć na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Stosownie do § 2 powołanego wyżej przepisu, uwzględnić należy w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.

Stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez R. P. jest znaczny. Oskarżony godził w dobro o niekwestionowanej wartości społecznej, a to w bezpieczeństwo komunikacji, czyniąc to umyślnie. Obecnie po wielu śmiertelnych wypadkach spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców zostały znacznie zaostrzone sankcje karne za jazdę pojazdem mechanicznym pod wpływem alkoholu. Nie można też tracić z pola widzenia faktu, że w mediach została szeroko zakrojona akcja informacyjna na temat kar jakie grożą za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Mimo to oskarżony naruszył zasadę trzeźwości, mając świadomość również jakie może to mieć daleko idące konsekwencje dla jego pracy zarobkowej. Nie ma najmniejszych powodów, aby w czymkolwiek usprawiedliwiać motywy i pobudki jego działania, bowiem do popełnienia przestępstwa nie skłoniła go żadna uzasadniona życiowo okoliczność. Przeciwnie, był to jego świadomy wybór. Zatem równie wysoki jest stopień winy oskarżonego, bo postępowanie dowodowe nie dowiodło istnienia okoliczności, które obniżając z różnych przyczyn zdolność prawidłowego postrzegania rzeczywistości i kontrolowania własnych zachowań, mogłyby znacząco, w sposób usprawiedliwiony determinować istniejącą po stronie oskarżonego wolę popełnienia przestępstwa. Oskarżony co prawda tłumaczył, że przejechał jedynie 50m, jednak gdyby nie interwencja funkcjonariuszy Policji przejechałby więcej i dodatkowo poruszałby się ul. (...) w godzinach, gdzie panuje tam dość znaczny ruch. W pobliżu jest szpital i szkoły.

Przy wymiarze kary na korzyść oskarżonego zaliczono uprzednią niekaralność za przestępstwa. Z uwagi na powyższe mając na względzie prymat kar wolnościowych Sąd na podstawie art. 178a § 1 kk wymierzył oskarżonemu grzywnę w rozmiarze 100 stawek dziennych uznając, iż jest to adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Ustalając rozmiar stawki dziennej grzywny na 10 zł Sąd kierował się wysokością dochodów oskarżonego i jego sytuacją majątkową oraz rodzinną.

Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat, zaliczając na jego poczet, stosownie do art. 63 § 4 kk okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 24 stycznia 2018 r. W ocenie Sądu, R. P. nie wymaga dłuższego okresu wykluczenia z grona kierujących, bowiem nawet jego minimalny okres będzie wystarczająco dolegliwy z uwagi na wykonywaną pracę.

Na podstawie art. 43 a § 2 kk Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu (...)świadczenie pieniężne w kwocie 5000zł, które w obecnym stanie prawnym jest obligatoryjne w przypadku skazania za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości.

Oskarżony jak i jego obrońca wnosili o warunkowe umorzenie postępowania karnego i orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem kategorii C i T. W tym miejscu podkreślić należy, że jedną z metod walki z nietrzeźwymi kierowcami, jak również zmiany społecznej mentalności co do wysokiej szkodliwości takich czynów, jest wymierzanie surowych kar w tym głównie zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu drogowym. Natomiast w realiach przedmiotowej sprawy warunkowe umorzenie postępowania i orzeczenie zakazu prowadzenie pojazdów mechanicznych z wyłączeniem kategorii C i T byłoby sankcją zbyt łagodną, nieodpowiadającą społecznej szkodliwości czynu. Sąd dostrzega oczywiście, że oskarżony nie przejechał samochodem zbyt dużej odległości, jednak tylko dlatego, że został zatrzymany przez patrol Policji. Poza tym niepokojąca była motywacja spożywania przez oskarżonego alkoholu do godziny 06:00 rano w wyniku stresu. Oskarżony jako kierowca zawody powinien posiadać w szczególności inne sposoby na poradzenie sobie ze stresującą sytuacją. Zdaniem Sądu Rejonowego warunkowe umorzenie postępowania i ograniczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu drogowym w przypadku nietrzeźwych kierowców zamiast korygować ich osobowość, realnie wyłączać z ruchu drogowego, utwierdziłoby ich w przekonaniu o bezkarności, celowości oraz realnej możliwości uniknięcia odpowiedzialności, a więc utrwalałoby ich aspołeczne cechy, zamiast je eliminować. Dlatego premiowanie takiego sprawcy warunkowym umorzeniem postępowania i ograniczeniem zakazu prowadzenia byłoby niezgodne z zasadami wymiaru kary, a nadto nie spełniłoby celów w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej.

Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego opłatę i koszty sądowe uznając, ze ich uiszczenie nie będzie nadmiernie uciążliwe. Na koszty sądowe złożyły się wydatki związane z uzyskaniem karty karnej i ryczałtu za doręczenia zaś opłatę wymierzono zgodnie z brzmieniem art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 2003 r. Nr 229, poz. 2272) w wysokości odpowiadającej 10 % wymierzonej grzywny.